Home -> België -> Reisverhaal 2005 -> Woensdag 14 december

Naar Durbuy, het kleinste stadje van de wereld

Het wordt een donkere en natte dag, dat is wat de weersvoorspellingen zeggen. Maar de zon schijnt wanneer we uit Groningen wegrijden 's ochtends vroeg, op weg naar het zuiden. En hij blijft schijnen, de hele weg tot we Balen hebben bereikt, een plaats bij Mol in het noorden van België waar Teije's zuster woont. Ze is met haar kinderen thuis en we zien ze niet zo vaak als we willen, dus dit is een mooie gelegenheid om ze te bezoeken nu we toch naar België gaan. Ons einddoel is een vakantiepark vlakbij Durbuy in de Ardennen waar we een paar dagen gaan verblijven.
Het weer is zo lekker en de temperatuur voor de tijd van het jaar heel aangenaam (zo'n 10 graden) dat Teije buiten kan spelen met z'n nichtjes, zoals trampoline springen, goed voor zijn konditie. Ik probeer het ook even, maar ik word er al snel heel erg moe van en zelfs een beetje duizelig. Rond 3 uur gaan we weer verder want we willen het liefst voor het donker aankomen in het huisje dat we hebben gereserveerd.
Halverwege Luik lijken we in een file terecht te komen, maar na een tijdje zien we een hond voorbijrennen en politiemannen erachteraan, over de snelweg. We whebben geen idee hoe dit avontuur voor de hond is afgelopen, maar als hij onze auto voorbij gerend is kunnen we weer verder rijden. Na Luik zien we al snel de heuvels van de Ardennen verschijnen, een prachtig gebied in het oosten van België met bergen en heuvels, dalen en ravijnen, riviertjes, bossen en charmante dorpjes. Oorspronkelijk was het een bergmassief dat in miljoenen jaren geërodeerd is.
We hebben eigenlijk maar heel weinig plannen voor deze korte vakantie, we zijn toe aan wat rust want het is dit jaar erg druk en hectisch geweest. De meeste attractires en bezienswaardigheden, zoals de grotten van Han, zijn in deze periode ook gesloten, dus we zien wel waar we wel en niet heengaan. Lekker uitslapen, overdag wat rondrijden tot het donker wordt om 5 uur en 's avonds lekker ontspannen in ons gezellige vakantiehuisje vlakbij Durbuy dat zichzelf het kleinste stadje ter wereld noemt. Eigenlijk zitten we dichter bij Petite Somme, waar we de weg even vragen in ons beste Frans en antwoord krijgen in het Engels! Geen wonder, we zijn bij het internationale Krishna centrum voor de Benelux die hier hun eigen kasteel hebben, Radhadesh!
	We blijken bijna buren te zijn en arriveren net na 5 uur in de schemering het park, het Sunclass Grandhan. We checken snel in en installeren osn in het leuke punthuisje. Hoe kunnenw e ons toch zo moe voelen na een ontspannen dag als vandaag? We gaan dus nergens meer heen en installeren ons met elk een goed boek (en we hebben er heel wat bij ons). Om 8 uur voelen we ons al helemaal uitgeput, hopelijk redden we het net tot 10 uur... Maar dan is het ook echt bedtijd!