Terug
naar Nederland, een reunie in Rotterdam
| Na ons ontbijt (waar blijven ze toch met ons ontbijt....)
rijden we vlot naar Edinburgh en zijn er binnen anderhalf uur. In plaats
van de autosleutels in te leveren en naar de terminal te gaan wordt nu de
auto in ons bijzijn uitvoerig gecontroleerd. De verboden-te-roken-stikker
blijkt meer een ontmoediging dan een verbod. Wanneer we opbiechten dat we
in de auto gewoon gerookt hebben zegt de controleur dat dat helemaal niet
erg is. Pfff... Op het vliegveld gaan we de gewone routine langs: zijn er nog souvenirs die we willen kopen: nee; dan maar wat drinken op onze vaste stek in Edinburgh, de bar waar we altijd zitten. Maar voor we het doorhebben staan we alweer op Schiphol, ver weg van het eiland waar we zo graag zijn. |
||
|
Dit keer gaan we niet direct naar huis, nee, we gaan eerst met de trein naar Rotterdam waar we geboekt hebben in hotel New York. We hebben er een gigantische zaal als kamer, een voormalige directiekamer van de Rotterdam-Amerikalijn. | 
|
| Het hotel ligt niet ver van het centraal station, in tegenstelling tot wat de Surinaamse taxichauffeuse ons wil laten geloven. 45 minuten doen we over de rit terwijl ze maar doorpraat over het feit dat dit haar eerste werkdag is en dat er zoveel oneerlijke collega's zijn. € 23,70 moeten we voor dit ritje betalen en wanneer we de volgende dag naar het centraal station teruglopen, weten we zeker dat we opgelicht zijn! | ||
| De hotelkamer valt ons in eerste instantie wat tegen: het is groot, maar het interieur lijkt een samenraapseltje van kringloopgoederen te zijn. We proberen onszelf nog wijs te maken dat het kunst is, maar dat lukt niet zo goed. Ook het zogenaamde fantastische uitzicht valt erg tegen: de vensterbanken zitten veel te hoog en de ramen zijn supersmerig zodat er niet veel aan is. Een flinke domper voor ruim € 200! | 
|
|
| Gelukkig wordt onze somberheid snel verjaagd wanneer onze vriendinnen Susan en Astrid aankloppen, de twee meiden die we in Egypte hebben leren kennen. Ze zijn het volkomen eens met onze kritiek op de kamer en dan vergeten we het gewoon: we zijn hier voor onze vrienden en niet voor zo'n kamer! Ze hebben champagne meegenomen en in het restaurant beneden genieten we later gevieren ons eten. De obers zullen wel gek van ons zijn geworden maar wij hebben een fantastische avond. | ||
|
Terug in de kamer terwijl het donker is geworden, ziet deze er toch heel anders uit, zeker wanneer we ook nog een blok hout voor de open haard bestellen. Voor ons gevoel is de vakantie nog lang niet voorbij, ook al zitten we niet meer in Schotland! | |
