Home -> Schotland -> Reisverslag 2004 -> Zondag 21 maart

Inverewe Gardens, de Wester Ross

Vandaag begint de dag heel wat beter dan gisteren en gaan we lekker weer naar buiten. Het is nog steeds koud maar dat kan ons niet veel schelen, zolang het maar droog is. Het plan is om de tuinen in Inverewe weer eens te bekijken, ook al is het nog wat vroeg in het voorjaar.
	Inverewe Gardens liggen aan de westkust en we rijden daarom vanuit Beauly de West Ross in. Aan de bergen waar we langs komen zien we dat het flink gesneeuwd heeft de afgelopen dagen want er ligt heel wat meer dan een paar dagen geleden. In Gruinard Bay ligt Gruinard Island (rechts) waar in de 2e wereldoorlog o.a. miltvuur is getest als biologisch wapentuig. Hoewel het gebied veilig is verklaard hebben de bewoners er nog niet veel vertrouwen in. Miltvuursporen kunnen bijna 1000 jaar in de bodem overleven.
Ook gezien onze ervaringen met laagvliegende straaljagers hebben we het idee dat dit afgelegen gebied wel vaker als testgebied wordt gebruikt. Zou de mensheid ooit verstandig genoeg worden om geen dingen uit te proberen waar we ons zelf mee uit kunnen roeien? En dat in prachtige, afgelegen gebieden als deze... Gelukkig kan moeder Natuur ook prachtig zijn zonder mensen om haar te bewonderen.
Wanneer we naar de kust afdalen gaat de temperatuur onmiddelijk omhoog. Dankzij de warme golfstroom wordt het hier nooit al te koud en blijft de kust een groen gebied.
	Bij Loch Ewe liggen een paar prachtige stranden maar we vinden het daar nu echt te koud voor. Maar deze kust is wel bijzonder om te zien zoals we de hele westkust van Schotland bewonderen om z'n ruige schoonheid.
	Aangekomen bij Inverewe Gardens moeten we een ticket uit een machine kopen aangezien het loket nog niet bemand is. Maar de deur gaat niet open en we kunnen er pas in wanneer andere bezoekers de tuinen verlaten. Hoewel het fris en nog vroeg in het voorjaar is, is er voldoende te zien, al waren het maar de vele boomsoorten en de prachtige wandelpaden door de tuinen.
De vorige keer wilden we 'even snel' de tuinen bekijken en waren we al vlug verdwaald. Dit keer hebben we een plattegrond en lopen ruim 2 uur rond. Toch willen we nog een keer terugkomen, maar dan wat later in het jaar, wanneer alles in bloei staat. Ook al kost het ruim € 6 per persoon, het is wel de moeite van een bezoek waard.
	In Gairloch drinken we een heerlijke kop koffie (en dat kun je bijna nergens in Schotland vinden) in het Myrtle Bank Hotel van waar we uitkijken over de zee. Er zijn hier meerdere mooie zandstranden en in de zomer schijnt het een drukbezochte toeristenplaats te zijn. Nu zijn wij de enigen, behalve enkele overdreven enthousiaste strandgangers die met nog geen 10 graden in badpak over het strand hobbelen.
	Vanuit Gairloch nemen we nog een doodlopende single road track langs de kust en vinden zo nog wat prachtige gebieden, met alweer mooie zandstranden. De temperatuur gaat alweer omhoog maar zonder jas is het toch nog wel erg koud in de wind.
	Langs Loch Maree rijden we weer terug. Het loch is bezaaid met kleine beboste eilandjes. Ook ligt hier het oudste natuurgebied van Engeland, het Beinn Eighe Nature Reserve, met een breed scala aan flora en fauna. De regens die af en toe over ons heen trekken tonen kleurrijke en zelfs dubbele regenbogen; we zien er op onze terugreis tenminste een stuk of tien.
We arriveren vrij laat weer in Beauly, na een prachtige tocht door één van de mooiste natuurgebieden van Schotland. En toch, er zijn zoveel van die mooie gebieden dat we geen keuze kunnen maken welk gebied we het mooist vinden. Hoe dan ook, het is een koude, maar vooral prachtige dag geweest en we hebben alweer genoten van de schoonheid van dit land.