Home -> Schotland -> Reisverslag 2004 -> Donderdag 18 maart

Drumnadrochit, Speyside

Het is toch lekker dat we hier geen rekening hoeven te houden met 'ontbijttijden'. We staan alweer laat op en genieten in alle rust van ons ontbijt. Daarna aan de koffie met Iain en Cathy en zo komen we de ochtend wel door. 's Middags willen we er toch nog even uit want de ochtendregen is weer gestopt.
	Er leidt een rechtstreekse weg van Beauly over een hoogvlakte naar Drumnadrochit maar de smalle weggetjes direkt ten westen van Loch Ness hebben we eigenlijk nog nooit bereden. Ook dit landschap is afwisselend: soms kale vlakten met veel heide en dan weer dichte bossen. Tot vlak bij Loch Ness is de hoogte aanzienlijk want met een steile afdaling komen we bij het meer.
Aangekomen bij het meer maken we een paar foto's van het monster van Loch Ness. Het is een stok die rechtop in de bodem lijkt te staan en waar de golven overheen spoelen zodat het bovenste stuk soms te zien is en dan weer niet. Vooral wanneer je ze snel achter elkaar bekijkt lijkt het net alsof je de kop van een beest ziet.
	In Drumnadrochit bezoeken we dit keer de zuidelijke Monster-tentoonstelling. De noordelijke hebben we in 2000 al bezocht en na het zien van deze tentoonstelling moeten we concluderen dat de 'noordelijke' stukken beter is. Voor £ 4,75 krijgen we een amateuristisch filmpje van 20 minuten te zien en het meeste daarvan komt ook regelmatig op tv.
Vanuit Drumnadrochit rijden we via Inverness naar het zuidoosten en slaan bij Carrbridge af om dan weer rustig naar het noorden te rijden. Ook deze streek hebben we nog niet uitvoerig bezocht. Wanneer we van de snelweg afslaan zien we ineens een kudde steenbokken, grote bruingrijze dieren met lange horens, langs de weg grazen. Waarschijnlijk zijn ze door de kou (het vriest bijna) en de sneeuw naar lagergelegen gebieden verdreven. De weg is echter smal en druk zodat we niet kunnen stoppen voor een foto.
	Ook hier bevinden we ons op een hoogvlakte en de meeste grond is bedekt met uitgebreide heidevelden. Wanneer het zwaarbewolkt is kan het er erg troosteloos uitzien, maar voor je het weet veranderen de kleuren weer door een andere lichtinval.
Wild zien we vandaag ook volop, vooral fazanten. Hier en daar zijn door bewoners zelfs waarschuwingsborden geplaatst om uit te kijken voor deze schichtige dieren. We krijgen er tientallen te zien en moeten af en toe flink voor ze remmen. Verder huppelen er heel wat hazen en konijnen rond en dieren die we alleen vanuit de verte zien en niet echt kunnen thuisbrengen.
	Vlakbij Forres zien we dit middeleeuwse kerkje, zoals er zovele in Schotland staan. Het leuke is dat ze, net als kastelen, vaak op plekken staan waar je zulke gebouwen helemaal niet verwacht. En hetzelfde geldt voor de iedere keer weer verrassende uitzichten.
Het is vandaag erg fris en we zijn niet al te laat terug in het hotel waar we met een warme maaltijd ontvangen worden. 's Avonds zitten we een tijdlang in de gezellige pub en voeren wat pittige discussies die echter nooit (voor zover wij weten) in ruzies ontaarden. Vreemde snuiters af en toe, die Schotten, maar wel heel erg aardig. Wij voelen ons er wel bij op ons gemak.