Home -> Schotland -> Reisverslag 2004 -> Dinsdag 16 maart

DiDornoch, Golspie, en mooie landschappen

We slapen redelijk lang uit en zijn pas laat op weg. We rijden via Inverness naar het noorden en hoewel we al vaker door dit gebied hebben gereden vinden we telkens wel weer weggetjes waar we niet langs zijn gekomen. De oude, met plakband bij elkaar gehouden, kaart waar we al onze routes op hebben uitgetekend, hebben we bij ons.
	Onze eerste stop is in Dornoch, een klein plaatsje dat echter bekend schijnt te zijn om z'n golfbaan, de 11e in de wereld. Het dorpje stamt uit de 11e eeuw en er staan nog vele leuke huisjes en naast de burcht nog een ouderwetse gevangenis (rechts).
De laatste Schotse vrouw die als heks werd terecht gesteld werd in Dornoch (in 1722) levend verbrand in een vat kokende teer. Een kleine steen in de achtertuin van iemand vlakbij het mooie strand en de golfbaan, herinnert aan deze gruweldaad.
	Het kasteel (hier op de achtergrond, oorspronkelijk een versterkt bisschoppelijk paleis) en de kathedraal domineren het aardige stadje dat vandaag toch een beetje slaperig aandoet.
	We rijden verder naar Loch Fleet en daar zien we in de verte op een zandbank zeehonden liggen. Ze schijnen hier vaak te zonnebaden wanneer het eb is, maar we kunnen met de kamera niet voldoende inzoomen om ze goed op de foto te krijgen.
	We zoeken nog even naar het Skilbo kasteel waar Madonna is getrouwd, maar we krijgen het niet te zien. Wel genoeg leuke huisjes en straatjes, zoals hier in Golspie.
	Vlakbij Golspie staat het Dunrobin Castle, een kasteel waar de familie Sutherland eens woonde. Het telt 189 kamers en ziet er sprookjesachtig uit. De familie was ooit de grootste landeigenaar in Europa en was berucht vanwege de vele wreedheden die het beging ten opzichte van haar pachters.
	De romantiek van kastelen wordt vaak overschaduwd door de gruwelijke daden die in en vanuit de kastelen werden gepleegd. Met bruut geweld werden hier in het begin van de 19e eeuw 15.000 mensen van hun land verdreven om meer profijt uit het land te halen met schapenteelt.
We rijden nu echter de binnenlanden in om van de Schotse natuur te genieten. De uitzichten zijn prachtig en regelmatig stoppen we even voor een foto. Direkt vanaf de kust beginnen de heuvels al en zien we de bergen in de verte.
	De wegen zijn smal maar er is ook bijna geen verkeer. Af en toe zien we een huis in de verte of, zoals rechts, een graafmachine, verloren in het landschap. We genieten volop van de rust van het landschap, een heerlijk gebied om rond te rijden.
Dan staan we ineens oog in oog met een groepje Schotse Hooglanders, een paar dikke stieren en een mooie albino. Ze zijn erg nieuwsgierig en we kunnen een paar mooie foto's maken van dichtbij.
's Avonds krijgen we van Iain en Cathy een flinke warme maaltijd voorgeschoteld en we praten nog wat met ze na. Gelukkig blijven we een volle week zodat we daar nog tijd genoeg voor hebben en vandaag gaan we niet al te laat naar bed. Nog even bijkomen van de 'jet lag'.