Home -> Italië -> Reisverslag 2004 -> Zondag 30 mei

Naar Calabrië

Het heeft vannacht niet meer geregend en alles is weer droog na gisteren zodat we rustig de tent in kunnen pakken. De zon schijnt wanneer we weggaan maar er hangen nog heel wat wolken in de lucht. We nemen een klein stukje snelweg om dan al snel af te slaan op weg nummer 18 die naar het zuiden langs de kust loopt. Maar er zijn zoveel wegwerkzaamheden en omleidingen dat wanneer we Paestum willen bezoeken (3 vrij onbekende maar hele mooie tempels moeten er staan) we na een tijdje merken een heel andere richting op te rijden ondanks de borden die de plek nog steeds aangeven. Jammer voor ons maar we rijden nu toch maar gewoon door want we zijn er al te ver van af.
	Op weg naar het oosten om tenslotte de voet van Italië in te rijden zien we steeds meer donkere wolken op de bergtoppen hangen, hoewel die bergen wel steeds wat lager lijken te zijn. Toch voelt de temperatuur aangenamer aan dan de afgelopen dagen, zelfs zonder zon is het lekker warm.
We schieten niet erg hard op met al die binnenweggetjes en hoewel hier vrijwel geen toeristen rondrijden zijn er des te meer Italiaanse dagjesmensen op pad die niet allemaal 30 km. te hard rijden maar uitgebreid uit het raampje zwaaien om tekst en uitleg aan medepassagiers te geven en dan vaak 30 minder dan de toegestane snelheid te rijden. De haastige Italianen springen haasje over op de smalle wegen en misschien zijn er daarom wel zoveel politiecontroles vandaag. Af en toe zien we weer zo'n snelle jongen staan geflankeerd door een politiewagen met zwaailichten.
Deze zuidelijke kustweg is bijzonder mooi door de bergen die langzaam vanuit de zee onhoog rijzen en de vele stadjes die we opeengepakt op de heuveltoppen zien liggen. Helaas zijn er weinig stopmogelijkheden om daarvan foto's te maken, dat hopen we de komende dagen nog te doen.
	Calabrië schijnt erg ongeliefd bij Italianen en buitenlanders volgens onze reisgidsen, maar juist het gebrek aan toerisme trekt ons wel. Ook hebben we dit gebied als tip van een lezer gekregen dus zijn we erg nieuwsgierig. Een onvruchtbare streek vol boeven zou dit zijn, maar als er geen toeristen zijn kan het er nooit slecht zijn, zo redeneren wij. Het landschap is in ieder geval prachtig ook al ligt het meeste verborgen in wolken.
Na een hele lange rit (ruim 7 uur en 400 kilometer) komen we in de buurt van Briatico waar we zoeken naar de Villagio Dolomiti Sul Mare. Dat lijkt ons een mooi plekje maar alle hekken zijn er dicht! We rijden nog wat verder maar komen alleen nog andere gesloten campings tegen en komen zo ook langs het strandje op deze foto.
Uiteindelijk rijden we toch maar terug en nu staat het hek open. We lopen rond het grote gebouw bij de ingang maar alles zit op slot. Een Duits echtpaar doet hetzelfde en al snel lopen we samen de grote camping te verkennen. Terug bij de auto blijkt ineens het hek weer dicht en met geen mogelijkheid krijgen we het weer open! We zitten gevangen, zo lijkt het wel. De camping is iets van 18 hectare groot en lijkt helemaal uitgestorven. We vinden een gebouwtje dat op een receptie lijkt, maar daar is niemand. In het restaurant is een ober die alleen Italiaans praat en van niets weet. Andere Duitsers die hier ook net zijn gearriveerd zeggen dat het hek weer open gaat wanneer je je hand er door steekt en ergens op een knopje drukt die met een intercom verbonden is. Onze mede-aangekomenen vertrouwen het niet en verlaten de camping weer, blijkbaar krijgen ze het hek inderdaad op die manier open. Wij zetten onze tent op, want het is een mooie en rustige camping.
	Tussen de olijfbomen zetten we in het zonnetje onze tent op, want alle donkere wolken hangen boven de bergen en die zijn hier net niet. Er staat bijna geen wind en eindelijk kunnen we weer tot na zonsondergang in een t-shirt buiten zitten. Dat is na Venetië niet meer voorgekomen.
's Avonds weten we alsnog in te checken en vinden we onze weg een beetje op deze grote, maar vooral mooie camping. Wanneer je hier ook wilt zijn: rijd gewoon naar het hek, druk op de bel en vraag om de poort te openen (in het Engels) en zet eerst je tent op (huisjes hebben ze ook te huur). Ga dan de heuvel op richting zwembad waarachter de receptie en het restaurant ligt. Een hele vriendelijke dame zal je dan verder helpen. Het was even een rare aankomst maar we zijn toch blij dat we hier staan.