Home -> Italië -> Reisverslag 2004 -> Dinsdag 25 mei

Sienna, daarna leiden alle wegen naar Rome

In ons dure hotel (qua prijs-kwaliteit verhouding hebben we het nog nooit zo slecht getroffen, hotel Athene te Sienna) kunnen we een buffet ontbijt opscheppen, maar eigenlijk is niets er lekker, zelfs de koffie is de goedkoopste bocht die we in deze vakantie gehad hebben. Dan maar gauw het centrum in om een echte Italiaanse bak te drinken.
	Kathedralen bouwen is een specialiteit van de Italianen gezien de hoeveelheid grote kathedralen in zelfs kleine stadjes. De Duomo van Sienna is rijkelijk versierd, van buiten en van binnen met uiteraard weer de nodige Renaissance kunstschatten.
Het centrum van Sienna is goed te belopen en doet nog enigszins middeleeuws aan. Ook zijn er iets minder toeristen dan in Florence en mede daardoor is het er veel prettiger vertoeven. De smalle straatjes met de oude hoge huizen aan weerszij zijn echter wel toegankelijk voor verkeer, en met name vrachtverkeer rijdt de toeristen regelmatig van de sokken.
Op een van de vele terrasjes op Il Campo, het centrale plein van Sienna (volgens onze reisgids het mooiste plein van Italië, waar wij het niet echt mee eens zijn), komen we dan eindelijk toe aan onze eerste lekkere kop koffie van vandaag. Het is stralend weer, warmer nog dan de afgelopen dagen.
Op dit plein wordt twee maal per jaar de Palio gehouden, een paardenrace van 90 seconden die zelfs live op televisie wordt uitgezonden, hoewel er nauwelijks ruimte lijkt te zijn voor een race van 10 paarden tegelijk.
	Op het plein staat ook een bassin met Mariabeelden. Uiteraard ligt er geld in het water en wanneer wij ons hardop afvragen wat de mensen zouden doen wanneer we over het hek zouden stappen om het geld uit het water te vissen, spreekt een man ons in het Nederlands aan en biedt ons een plekje vooraan aan om een foto te kunnen nemen. We zijn maar niet over het hekje heengestapt. De duiven hebben duidelijk hetzelfde gebrek aan eerbied als wij, zoals uit de rechterfoto blijkt.
	Aan de rechter kant van het halfronde plein staat het stadhuis en de Torre del Mangia waarvan de 503 treden te beklimmen zijn. Het biedt vast een mooi uitzicht maar wij geloven het wel. Het is al na twaalven en we willen nog meer zien vandaag. We willen wat van de binnenlanden doorkruisen naar het noorden tot in San Marino (zodat we deze vakantie toch weer een nieuw land aan onze landenlijst kunnen toevoegen) en dan rustig aan naar het zuiden, richting Rome.
Maar 10 km. voor Arezzo horen we ineens vreemde geluiden: is het een erg stroeve weg of hebben we een lekke band? Het blijkt een snel leeglopende band en toevallig komen we precies op een parkeerplaats tot stand, de enige die we langs deze weg te zien krijgen. Het reservewiel zit uiteraard onder al onze bagage verstopt dus al gauw staat de parkeerplek vol met onze tassen en losse spullen. Terwijl wij de reserveband er opzetten, stopt er een tweede wagen die ook een lekke band heeft. Toeval of ligt het aan de weg?
Met een slakkegangetje rijden we naar Arezzo maar alle garages die we tegenkomen zijn gesloten. Heel toevallig staat er bij een benzinestation met garage nog iemand die ons uitlegt dat alles dicht is tussen 1 en 3. We kunnen de lekke band achterlaten en om half 4 weer ophalen. En zo zoeken we in het centrum een leuk terras op en lezen wat; toch nog een ontspannende dag, ondanks het feit dat onze plannen in de soep lopen. We besluiten van hier rechtstreeks naar Rome te rijden en op de terugweg San Marino aan te doen.
De lekke band blijkt leeggelopen te zijn bij het ventiel en niet echt lek en voor € 5 kunnen wij weer verder. We hebben een redelijk eenvoudige route naar camping Roma maar uiteraard blijkt het iets genuanceerder te liggen met de Italiaanse bewegwijzering. Toch komen we er in een keer.
We zijn redelijk vroeg en het is nog veel te warm om de tent op te zetten dus het eerste uur brengen we door in het restaurant, op het terras. Deze zogenaamde lommerrijke camping mag dan wel veel bladeren bezitten maar voor de rest is het allemaal kiezel, ook de plek waar wij onze tent moeten opzetten. Langs de camping ligt een zeer drukke weg maar daar wennen we wel aan. We zijn hier voor Rome en niet voor ons plezier... toch? Hoe dan ook, wij vermaken ons wel. Volgende week hebben we onszelf in ieder geval een paar rustdagen beloofd, ergens bij een leuk strandje of zo. Nu eerst nog wat cultuur.