Home -> Italië -> Reisverslag 2004 -> Maandag 24 mei

Cinque Terre, Pisa

Het duurt even voor we Florence echt uit zijn: files, ondermeer door ongelukken waar busjes bij zijn betrokken die ons eerder hebben ingehaald, zo zien we aan de opschriften op de brokken auto's. We rijden richting Pisa, maar door de nogal ongelukkige bewegwijzering (daar zijn ze erg goed in hier) missen we de juiste afslag en besluiten eerst maar door te rijden naar het noorden waar we de dorpjes van de Cingue Terre willen zien; deze 'vijf landen' zijn vijf piepkleine vissersdorpjes die prachtig aan de Ligurische kust zijn gelegen.
	Zodra we van de snelweg afgaan, komen we in bergachtig gebied en ineens zien we de Middellandse Zee voor ons flonkeren in de zon. Steile rotsen rijzen uit de zee op en het is niet verwonderlijk dat de dorpen hier lange tijd alleen over zee bereikbaar waren.
	De 15-tal kilometers die tussen de 5 dorpen ligt kunnen nu per weg worden afgelegd maar door het bergachtig gebied is de afstand die we met de auto afleggen bijna 50 kilometer! Maar deze route is zeker de moeite waard, hoewel die ook (sneller, maar net zo mooi) per trein afgelegd kan worden.
Zo druk als het was in steden als Venetië, Verona en Florence, zo rustig is het hier. Tenminste, zo lijkt het, tot we vlakbij de diverse dorpjes komen. Autoverkeer is er uit de boze en kilometers voor de dorpjes staan lange rijen auto's geparkeerd van toeristen, wandelaars en ook van de inwoners zelf.
	In Manarola parkeren we onze auto op een betaalde parkeerplaats en lopen naar beneden het dorp in, nog een hele wandeling. Dit dorp is volgens onze reisgids de parel van de Cingue Terre, dus dat willen we wel eens wat beter bekijken.
	En het is inderdaad schilderachtig, pittoresk of hoe je het ook noemen wilt. Ondanks de harde wind en de niet echt hoge temperatuur zijn er velen die per sé de zee in willen en zo zien we heel wat toeristen in badpak terwijl wij lekker beschut tegen de wind onder een parasol op een terras zitten.
Het rondrijden en -kijken in deze streek heeft ons heel wat uren gekost maar het is zeker de moeite waard. Op de weg terug, richting Pisa, komen we langs La Spezia, duidelijk een havenstad, maar het uitzicht erop is zeker mooi te noemen.
Op de terugweg vinden we dan de goede afslag naar Pisa wel en ondanks de slechte bewegwijzering vinden we na een tijdje lopen en dankzij de kaart van een behulpzame ober de beroemde toren. Hij is nog verder scheef gaan hangen dan we ooit hadden gedacht en gezien!
	Behalve de toren staat er uiteraard ook nog een kathedraal, maar we zijn te laat en de zon staat net verkeerd om daar een mooie foto van te tonen. Maar we zijn echt heel tevreden dat we hier tijd voor hebben uitgetrokken: weten dat de toren scheef staat en het zien op tv is toch heel wat anders dan er zo voor te staan! Hij staat echt hartstikke scheef! Een wonder dat de toren sowieso nog overeind staat. We zijn echter te laat om er nog op te mogen klimmen, maar met ons gewicht zou dat waarschijnlijk ook niet verstandig zijn geweest wanneer we aan de hellende kant waren gaan staan!
Daarna zoeken we onze weg naar Siena, ten zuiden van Florence. Een lange omweg hebben we vandaag gemaakt, maar zeker de moeite waard. Alleen jammer dat die Italianen geen verstand van wegen hebben, dat hadden de Romeinen toch beter voor elkaar. Langs de wegen staan zoveel borden en de bewegwijzering is niet eenduidig zodat we proberen alles te lezen in een taal waar we weinig van snappen dat we soms cruciale dingen missen. Of informatie die gewoon verkeerd is: ga bij de 2e afslag rechts... en dan blijkt het de eerste te zijn. Maar het maakt niet uit, we rijden door een schitterend Toscaans heuvelgebied waarvan we helaas geen foto's hebben omdat we er zo op gebrand zijn om Siena een beetje op tijd te bereiken. Kastelen, torens en abdijen zien we op diverse heuveltoppen en de omgeving is werkelijk prachtig!
Eindelijk komen we ook door dorpjes die we leuk vinden, dat hebben we de afgelopen dagen nog niet eerder gehad. De moderne maatschappij en de industrie is zover doorgedrongen, naast het toerisme, dat alle 'oude' sfeer weg lijkt te zijn. Tijdens deze rit zien we gelukkig dat het ook anders kan: redelijk welvarende dorpen die toch authentiek en typisch Italiaans aandoen, tenminste, naar wat wij ervan verwachten. Wij zijn ook maar domme toeristen...