Home -> Italië -> Reisverslag 2004 -> Zondag 23 mei

Florence

Na een uitgebreid ontbijt nemen we de bus naar de stad en zitten er ruim een half uur voor we uitstappen aan de noordkant van het centrum. Via de San Lorenzo (met de graven van de Medici, nu even gesloten vanwege de zondag) lopen we naar de Galleria dell' Accademia waar meerdere beelden van Michelangelo (waaronder zijn David) te bewonderen zijn. Er staat echter zo'n lange rij dat we maar doorlopen naar het archeologisch museum. Daar brengen we ruim een uur zoet en is tevens het enige gebouw waar het niet zo druk is. De verzameling die nu te bezichtigen is, bestaat voornamelijk uit Egyptische voorwerpen, hoewel een groot deel van het museum aan de Etrusken is gewijd, maar je snapt het al: die afdelingen zijn dicht.
	Ook de Duomo, de grote kathedraal waarvan de koepel vanaf onze camping te zien is, is gesloten. Onze reisgids vertelt ons dat Florence wel mooie gebouwen herbergt maar dat de werkelijke kunst binnen is te zien. Florence, de renaissance-stad bij uitstek, maar nu vooral toeristenstad, net als Venetië.
We lopen van monument naar monument en hoewel de gebouwen best aardig zijn om naar te kijken willen we ook wel eens wat meer zien, maar alles is gesloten of er staat een hele lange rij voor. De hoeveelheid toeristen die hier rondloopt ontneemt ons ondertussen iedere mogelijkheid tot fantaseren over hoe het er hier vroeger toeging. Toerisme kan goed zijn voor een land maar wanneer het (nu al, in het voorjaar) zulke vormen aanneemt dan wordt je als toerist onderdeel van de massa en kun je eigenlijk niet echt meer goed de tijd nemen om de dingen bekijken die je wilt zien.
Dan maar op een terrasje neerploffen op de Piazza della Repubblica. We zitten bij Gilli, een van de betere, maar niet de beste cafe's van de stad. En dat zien we wanneer we het bonnetje krijgen: Dit biertje hiernaast was superlekker, maar dat moest ook wel voor € 10,50! En dat ik (Teije) ervan genoten heb, ik heb het nog nooit zo lekker geproefd... Lies vond de cappucino van € 4,50 minder lekker dan die op de camping (€ 1,30), zonde! De ober wacht nadrukkelijk op een fooi, maar helaas, van ons krijgt hij er geen.
	Daarna lopen we langs diverse paleizen naar de Piazza della Signoria, het mooiste plein van Florence, om uit te komen bij de Galleria degli Uffizi, een van de beroemdste musea van Italië, misschien wel van Europa. Hier hangt werk van Michelangelo, Leonardo da Vinci en van Raphael!
Maar er staat wel een hele lange rij en de display boven de ingang geeft aan dat het zeker twee uur duurt voordat je binnen bent. Gezien de lange rij verwachten ze dan zeker ook nog dat je netjes als iedere andere toerist doorschuifelt en geen of weinig tijd neemt om van de kunstwerken te genieten, zodat andere toeristen naar binnen komen. Op die manier hoeft het niet voor ons. Hoe ijdel deze meesters ook geweest mogen zijn, ze zouden het zonder meer belachelijk hebben gevonden dat mensen twee uur in de rij moesten staan om hun werk binnen enkele minuten te bekijken. Zij zijn het waard om grondig bekeken te worden, niet alleen om maar snel even iets 'beroemds' te zien. Ok, misschien wij we wel slechte toeristen, maar wij zien dan toch liever een documentaire over hun werk, dat geeft meer diepgang dan een snel rondje langs de echte kunstwerken. Dit geeft ook meteen het algemene beeld aan dat wij van Italië hebben tot nu toe: het toerisme is hier zo belangrijk dat je nauwelijks de kans hebt om je werkelijk te verdiepen in de kultuur. Door de gehaastheid wordt het al gauw een aangapen van iets dat ooit echt was, en dan snel weer wegwezen. Wel, laten we eerlijk zijn, zo bezoeken wij dit land momenteel ook; een korte indruk opdoen van veel plaatsen, maar nergens staan we lang bij stil. Maar, dat moet gezegd, vooral omdat er overal zoveel toeristen zijn... Florence, de Renaissance-stad bij uitstek: wij zijn er geweest, maar het enige dat we werkelijk gezien hebben zijn de archeologische roofstukken uit Egypte, hierheen gebracht door een Italiaans egyptoloog...
Een clown geeft een prachtige voorstelling voor het publiek en we genieten ervan. Wanneer we doorlopen naar de Ponte Vecchio (rechts op de foto) zien we de aanwezige negroide straatverkopers gehaast hun handelswaar inpakken en fluitend de straat opgaan wanneer ze ingeseind worden dat de politie op komst is. Dat is het hedendaagse, levendige Florence.
	We steken de rivier over via de Ponte Vecchio, een 14de-eeuwse brug die, net als de London Bridge, bebouwd was met huizen van ambachtslieden. Nu zitten er alleen nog juweliers en goudsmeden in plaats van de slagers, kruideniers en smeden die er voorheen waren. En toeristen natuurlijk...
	De camping zit bijna recht boven ons, aan de zuidkant van het centrum en we gaan terug omhoog lopen. Op een gedeeld voetgangers-/fietspad zien we dit curieuze verkeersbord: je mag niet langer achter elkaar aan fietsen/lopen maar we moeten nu netjes naast elkaar, de voetgangers rechts!
Het is een hele klim en af en toe moeten we even stoppen om bij te komen. Hoewel, wanneer we eenmaal boven zijn blijkt de weg heel wat korter te zijn dan de lange omweg die de bus nam naar het centrum.
	Tijdens de klim hebben we nog een paar prachtige gezichten op de binnenstad van Florence. Hoe verder we er vandaan gaan, hoe mooier het lijkt!
Terug op de camping zijn we weer nodig toe aan een verfrissing. Een goedkoop biertje van € 2 en een cappucino van € 1,30 gaan er prima in! En ook van hier hebben we een fantastisch uitzicht.
We zijn flink moe na alle wandelingen van vandaag ook al hebben we geen enkele 'echte' Michelangelo, Raphael of Da Vinci gezien. We moeten nog een gluurder op het fietspad achter onze tent wegjagen en daarna gaan we heel vroeg naar bed. Het is trouwens ook niet warm buiten! Een trui is al om 7 uur nodig, dat hebben we de afgelopen week nog niet eerder meegemaakt.