Een onbewolkte lucht hangt boven ons wanneer we wakker worden.
We hoeven niks, maar Teije heeft zin in een autoritje. Ik blijf lekker bij
de tent terwijl hij een tocht van een paar uur door de Calabrische Apenijnen
maakt. Hij komt door leuke en aardige dorpjes maar neemt niet de tijd om
wat foto's te maken.
Ondertussen zit ik lekker in de zon met een mooi boek en geniet
van de omgeving. En ook van nieuwe medekampeerders die bijna 2 uur doen
over het zoeken van een geschikt plekje en daarbij met elkaar ruzie krijgen.
Op die manier lijkt kamperen me niet echt leuk en ontspannen...
Wanneer Teije terug is gaan we samen nog een paar uur
op het strand liggen. Wanneer we terug lopen zien we een twaalftal Nederlandse
campers op een kluitje (uiteraard net naast ons) staan, net gearriveerd.
Wij hebben op zich niets tegen Nederlanders (we zijn dat immers
zelf ook), maar op vakantie hebben we graag wat privacy en geen enkele behoefte
om gekonfronteerd te worden met onze medelanders. We snappen ook dat gedrag
niet dat men graag vlak op elkaar wil staan terwijl er een immense ruimte
op het kampeerterrein leeg staat. Goed, we gunnen hen hun 'gezelligheid'
wel, maar wij zijn blij dat we morgen weer een nieuwe plek opzoeken.
Italië is een heel mooi en gevarieerd land, er zijn alleen
veel te veel toeristen, zelfs al in het voorseizoen. Maar daarom genieten
we er nog niet minder om.