Home -> Egypte -> Reisverslag 2004 -> Maandag 19 januari

Aswan, Sound & Light show Philae tempel

	Zoals de weersvoorspellers al aangegeven hadden is het vandaag warmer dan gisteren. We beginnen dan ook weer uitgebreid op het terras. We hebben niet veel op het programma staan voor vandaag dus we genieten volop van de rust en het uitzicht.
Tussendoor alvast even een taxi regelen voor overmorgen naar Luxor gaat echter niet zo snel. We denken het wel af te kunnen handelen via het hotel, maar zo gemakkelijk gaat dat niet. We krijgen allerlei reisagenten aan de telefoon met belachelijk hoge prijzen. Uiteindelijk vinden we een organisatie die voor ons iets gaat zoeken onder de 300 pond. Maar wanneer we het hotel uitlopen, knopen we een praatje aan met een taxichauffeur die ons wel voor 200 pond wil brengen, zo'n € 25,-. Dat is zelfs goedkoper dan we vanuit Luxor hierheen konden regelen dus we dingen niet eens af. We kunnen natuurlijk nog goedkoper met de trein, maar wij zijn niet zulke treinliefhebbers.
	Langs de boulevard lopen we naar het noorden om dan via de souk weer naar het zuiden van de stad terug te keren. Foto's maken moet hier een beetje steels want veel mensen, zoals de meeste gesluierde vrouwen, willen niet op de foto en handelaren willen baksjiesj wanneer hun winkel erop komt.
We stappen even het reisburo binnen dat een taxi voor ons zou proberen te regelen om het af te zeggen en we worden er uiterst vriendelijk ontvangen. We moeten even blijven thee drinken en hebben hele gesprekken voor we weer buiten staan. Het is een hele grote reisorganisatie (Travco) maar het kantoor is gelegen op de derde verdieping van een erg armoedig en verwaarloosd aandoende flat. Daarna duiken we snel de souk weer in.
Doelbewust lopen we het souvenirwinkeltje van Khaled binnen. We zijn er al vaker voobij gelopen en er staat een groot bord dat je rustig kunt kijken zonder aangesproken te worden en dat willen we wel eens uitproberen. Khaled is erg behulpzaam wanneer we hem iets vragen maar hij dringt zich niet op. Wanneer hij iets wil pakken wat we beter willen zien, komt een glasplaat naar beneden die nog meer platen meesleurt in z'n val; aan de linkerkant van de foto kun je er nog iets van zien.
Gelukkig heeft hij het zelf gedaan en niet wij! Er is aardig wat naar beneden gekomen en heel wat stukken zijn gebroken. Gelukkig kost het allemaal niet zoveel, maar voor hem zal het toch een aardige schadepost zijn. Daarom dingen we ook niet teveel af wanneer we de souvenirs voor onze dochters betalen. Hij vraagt trouwens heel redelijke prijzen.
	Wandelen door de souk blijft een belevenis. Onderweg komen we ook Ismael nog tegen die graag wil dat we weer met hem naar huis gaan. We wimpelen het vriendelijk maar resoluut af, we willen best wel met hem praten maar dan lekker ergens buiten. Pas uren later zijn we weer terug bij het hotel waar we nog even van de namiddagzon genieten. Een vriendelijke ober wil graag een foto van ons maken nadat we wat euromuntjes, die hij als fooi heeft gehad, gewisseld hebben voor ponden.
Aangezien we zoveel mogelijk arabische woorden proberen te gebruiken vinden ze het geweldig om steeds weer even wat met ons te praten en worden we als vorsten behandeld. Wat zo'n klein gebaar al niet kan doen! Het kost me wel moeite, al die rare keelklanken, maar Teije schijnt een hele mooie, typisch Zuid-Egyptische uitspraak te hebben. Tja, hij heeft natuurlijk jaren kunnen oefenen.
	Wanneer we even naar onze kamer lopen moeten we nog een paar foto's van de Nijl maken. Iedere minuut ziet het water er net iets anders uit in de zon, liggen de boten weer wat anders, oh, het is zo mooi!
	Vanaf ons balkon zien we de laatste zonnestralen over de Nijl en de zeilen wegglijden. Foto's zijn mooi, maar nog veel mooier is het om hier dagelijks uren naar te kijken. Veel gezonder ook dan het haastige leven dat we in West-Europa lijden, maar tja, wij zitten hier nu in alle luxe maar de hardwerkende en veelal arme Egyptenaar zal ons land in veel opzichten een waar paradijs vinden.
Wanneer het donker invalt lopen we weer naar buiten en treffen de chauffeur met wie we vanochtend een afspraak hebben gemaakt over de reis terug naar Luxor. Dit keer mag hij alvast iets aan ons verdienen door ons naar Philae te brengen waar we de Sound & Light show bij de tempel willen zien.
	Na een korte strubbeling over de prijs van de boot (Philae ligt op een eiland en de boottocht is niet bij de entreeprijs inbegrepen) varen we naar het eiland waar we een rondleiding door de tempel krijgen terwijl het verhaal van onder andere Isis wordt verteld.
De show duurt een uur, waarvan we het laatste halfuur op banken kunnen zitten. Behalve het verhaal van Isis en haar zoon Horus wordt ook verteld over de geschiedenis van het eiland en de tempels erop, de vernielingen die de Christenen hebben aangebracht en de verplaatsing van de tempels om ze te redden. Het is een prachtig schouwspel en we hebben er meer plezier aan dan ons korte bezoek van gisteren.
Wanneer we terugvaren begeeft de motor van de boot het een paar honderd meter van de kade. Dat hebben wij weer! Taxi's die we nemen gaan kapot, de lift blijft steken (die is een paar uur daarna trouwens helemaal buiten werking gesteld), in een souvenirshop valt een halve stellage naar beneden en nu dit weer. Five minutes, zegt de kapitein maar veel vertrouwen hebben we er niet in, we kennen die 'five Egyptian minutes'. Maar het duurt hooguit 10 minuten dat we ronddobberen en onze taxichauffeur is al benieuwd waar we blijven. Hem geven we een paar pond extra voor het langere wachten.
Al met al is het weer een heerlijke dag geweest en hebben we toch weer heel veel gezien. En van opdringerige Egyptenaren bijna geen last. Het is hier toch relaxter dan in Luxor, ook al is het misschien niet meer zo rustig als 15 jaar geleden.