Om half 6 gaat de wekker al, want vandaag vertrekken we naar
Aswan en dat moet per sé in konvooi. Vroeger kon je ongelimiteerd
door Egypte reizen, behalve door de Sinaï, maar tegenwoordig is dat
niet meer zo. Na de moord op 58 toeristen bij de tempel van Hatsjepsoet
door fundamentalisten is de bewaking van groepen toeristen en toeristische
trekpleisters scherp verhoogd. Overal staan militairen met geweren en mitrailleurs.
Bij hotels en bezienswaardigheden worden tassen onderzocht en moet je door
een metaaldetector-apparaat. Of het echt helpt... We vragen ons af wat al
die jonge jochies zullen doen wanneer er werkelijk een aanslag plaatsvindt.
We delen een taxi met Susan en Astrid die ook in het New Winter
Palace zitten en wel een dagje naar Aswan willen. Wij vinden het wel lekker
om op onszelf te zijn, maar het klikt wonderwel goed tussen ons. Al pratende
arriveren we bij onze eerste tussenstop. We worden lachend ontvangen en
we weten al gauw waarom: 1 pond per wc-bezoek en er staat direkt al een
hele lange rij. Voor de thee durven ze 5 pond te vragen, een prijs die we
eerder in luxe hotels tegenkomen. Maar overal valt op af te dingen, op de
thee en zelfs op de wc.
Onze volgende stop is in Edfu. Er staat een laat-Egyptische
Horustempel (Ptolemaeën tijd, tussen 237 en 55 v.Chr.) die wat structuur
betreft nog bijna helemaal intact is. Op deze plek zou Horus zijn boosaardige
tegenstander Seth hebben verslagen.
Op de wanden zijn uitgebreide verslagen te zien van
deze strijd. Jammer is wel dat vooral Kopten in vroegere tijden veel gezichten
onherstelbaar beschadigd hebben uit religieuze overwegingen.
De onderste laag is echter nog redelijk onaangetast. Onze
theorie is dat dat misschien komt doordat de tempel eeuwenlang onder het
zand heeft gelegen.
Hoewel de tempel pas laat is gebouwd, is het een klassiek
voorbeeld van een Egyptische tempel uit bijvoorbeeld het Nieuwe Rijk dat
ruim 1000 jaar eerder was. Misschien dat de van oorsprong Griekse overheersers
daarmee duidelijk wilden maken dat zij ook volledig Egyptisch geworden waren.
Lange tijd heeft het dorp Edfu boven op de tempel gestaan,
nu is het dorp verplaatst toch buiten de tempelmuur. Armoedige krotten worden
opgesierd met schotelantennes. De honderden toeristen die zich in de tempel
verdringen maken wel duidelijk waar het geld vandaan komt.
Onze chauffeur jakkert door, 20 centimeter achter de bumper
van een touringcar en omdat we het zo leuk hebben in de taxi vliegt de tijd
om en zijn we al in Kom Ombo. Ook hier staat een tempel uit de Ptolemaeën
tijd, gewijd aan twee goden: Sobek, de krokodillengod en Haroëris,
de valkengod, een verschijningsvorm van Horus.
De tempel is niet zo groot en meer een ruïne maar
er zijn mooie taferelen te zien op de muren. Hoewel het sprekend lijkt
op afbeeldingen uit het Nieuwe Rijk zit er toch iets vloeienders in de
vormen en is een lichte Griekse invloed wel merkbaar.
Wanneer we net een kop thee besteld hebben, worden we ineens
door de chauffeur van het terras geroepen. We moeten opschieten, we zijn
de laatsten, het hele konvooi wacht op ons. Terwijl we volgens de klok nog
ruim een kwartier hebben. Rare jongens, die Egyptenaren, anders hebben ze
nooit zoveel haast.
Voor 2 uur zijn we al in Aswan en de chauffeur dropt ons bij
het New Cataract hotel, prachtig gelegen ten zuiden van het Elephantine
eiland. We hebben geen kamer met Nile-view gereserveerd, maar na wat aandringen
krijgen we er wel een. We nemen Astrid en Susan even mee naar boven om ze
jaloers te maken. Maar genietend van een drankje op het beroemde terras
van het Old Cataract hotel besluiten ze echter maar een nachtje in het veel
luxere Old Cataract door te brengen.
En hier zijn ze dan, de twee meiden waar we vandaag een hele
leuke dag mee hebben gehad, in hun kamer, niet ver van waar Agatha Christie
haar Murder on the Nile gedeeltelijk schreef. Zij blijven maar één
nacht en gaan dan weer naar Luxor terug. Daar komen we ze volgende week
wel weer tegen.
Door de mooie lobby van het Old Cataract lopen we even terug
naar onze kamer om even bij te komen van de reis. Teije heeft hier vroeger
regelmatig gezeten, maar het New Cataract lijkt er wel wat op achteruitgegaan
te zijn sinds die tijd (ruim 10 jaar geleden).
Toch is het uitzicht dat we hebben wonderschoon, een
plaatje gewoon. De blauwe Nijl stroomt aan onze voeten tussen de vele
eilandjes door terwijl de woestijn iets verderop ligt. Een echte plek
om uren van het uitzicht te genieten.
We lopen door de souk naar het Ramseshotel waar Teije vroeger
nog vaker zat. Een toenmalige bellboy is nu de manager. Oude bekenden komt
hij niet tegen. We gaan vroeg naar het hotel terug, want we zijn best wel
moe. Maar we hebben nog alle tijd om Aswan te verkennen. En, wat ook heel
lekker is, het is hier een stuk aangenamer en warmer. Een heerlijke plek!