Home -> Egypte -> Reisverslag 2004 -> Zondag 11 januari

Mummificatiemuseum en Luxormuseum

Een stralende zon maakt ons vanochtend wakker en al vroeg zitten we aan het ontbijt. Maar na de toch wel inspannende dag van gisteren gaan we het vandaag weer lekker rustig aan doen. We proberen in onze vakanties een beetje een evenwicht te zoeken tussen dingen doen, bezoeken en bekijken en ontspanning. Ik heb al wel door dat je in Luxor rustig een hele week continue bezig kunt zijn oudheden te bekijken en aktiviteiten ondernemen, maar we zijn hier ook een beetje voor onze rust. Wat we dit keer niet zien wacht wel op de volgende keer (hopelijk). En, alles zien over de hele wereld, die hoop hebben we al opgegeven, helaas.
	En zo beginnen we weer met koffiedrinken op een zonnig terras langs de Nijl terwijl Egyptenaren ons proberen te verleiden tot een tochtje met hun taxi, koetsje of felouka. Zelfs op een krant kun je hier afdingen, zo merken we want een nederlandse krant die eerst 6 Euro kost, wat wij uiteraard veel te duur vinden, zakt al snel naar € 2.
	Rustig wandelen we langs de Nijl tot bij het mummificatie museum. In deze kleine expositie worden heel mooi en duidelijk de rituelen van mummificatie en de voorwerpen die daarbij werden gebruikt, getoond. Geen overdaad aan voorwerpen maar een overzichtelijk geheel.
Daarna gaan we weer langs de Nijl zitten voor de volgende bak koffie. Ook kopen we een aantal grote papyrussen met mooie afbeeldingen. We dingen af op de Egyptische ponden, vervolgens rekenen we ze om in Euro's en ronden het bedrag naar beneden af en betalen vervolgens in dollars waarbij de prijs nogmaals omlaag gaat. Toch handig, zo'n dure Euro.
	Op de Nijl is het weer een drukte van belang met felouka's en ook varen hier en daar wat luxe cruiseschepen weg. Boven de westoever van de Nijl is net de dagelijkse vlucht van de luchtballon begonnen. Kijken naar de Nijl is net als het kijken naar de drukte in een winkelstraat vanaf een terras.
	Regelmatig wordt de rust verstoord door het geroep van de muezzins, of eigenlijk de bandjes met gebeden die door luidsprekers vanaf de minaretten van de moskeeën de lucht in worden gesmeten. Ik vind het wel wat hebben, het herinnert er me zo duidelijk aan dat ik in een 'vreemd' land ben met een totaal andere cultuur dan de onze.
Teije wil me zo nodig nog wat favoriete plekjes laten zien en zo eten we wat in restaurant Maxime en lopen vervolgens naar het Sheraton. Na een lange discussie met een nogal aanhoudend jochie, drinken we wat op het mooie terras bij het zwembad en lopen vervolgens nog even door de tuin. Daar troffen we ook deze pelikaan. Een tip tussendoor: de pizzeria hier is bijzonder aan te raden, 15 jaar geleden al volgens Teije en anderen beamen dat nog steeds.
We nemen een taxi terug naar het Luxormuseum en Teije belooft onderweg al dat er straks weer ruzie is om het bedrag. De taxichauffeur zal het gebruikelijke 'toeristen-tarief' vragen, maar aangezien wij de normale tarieven kennen willen we dat bedrag niet betalen. En inderdaad, nadat ik ben uitgestapt voeren ze voorin nog een uitgebreide discussie. Het verbaast me iedere keer weer: dan lijken ze ruzie te hebben en wordt er hevig gebekvecht, maar aan het eind betalen we minder en gaan we handenschuddend uit elkaar en zijn alle partijen blijkbaar tevreden.
	Ook het Luxor museum is niet zo groot maar er staan wel hele mooie beelden en voorwerpen, voornamelijk opgegraven in de buurt waaronder een paar dingen uit het graf van Toetanchamon. Toch biedt het geen overzicht en is het als geheel wat rommelig; gewoon een aantal mooie voorwerpen die in willekeurige volgorde mooi zijn neergezet. Minder leerzaam dan het mummificatiemuseum, ondanks de mooie beelden.
Teruglopend langs de Nijl voeren we nog enkele discussies met bijna-boze Egyptenaren die niet snappen dat we niets van ze willen en dat we toch rekening moeten houden met hun armoede in deze barre tijden. Ze pochen zo op hun zogenaamde eerlijkheid en zijn zwaar beledigd wanneer je niets van ze wil kopen. Natuurlijk wil je wat van ze kopen, volgens hun, maar dan tegen een veel lagere prijs zodat je ze gewoon uitbuit. Maar wat je ook betaalt, wanneer zij jou niet uitbuiten dan verkopen ze echt niet!
Dit alles gebeurd al wandelend langs de Nijl waar de zon langzaam in het westen wegzakt, boven de Vallei der Koningen. Na een lekkere maaltijd in het hotel trekken we ons terug op onze kamer om weer wat bij te komen en ons voor te bereiden op morgen.