Home -> Egypte -> Reisverslag 2004 -> Zaterdag 10 januari

Luxor, Vallei der Koningen

Het is nog steeds bewolkt wanneer we wakker worden en niet warm genoeg om in t-shirt te gaan ontbijten. We hebben goed geslapen maar komen nog niet echt goed op gang.
	Dan eerst maar op een terras langs de Nijl nog wat koffie drinken. Toeristen van allerlei pluimage komt voorbij geslenterd evenals Egyptenaren met doeken over hun schouder waar iets onder lijkt te zitten. Bij de derde valt het kleed wat weg en zien we dat het grote vleeslappen zijn. Waarschijnlijk is de doek bedoeld voor de hygiëne...
Wanneer we naar de ferry lopen, worden we uiteraard weer door iedereen aangesproken om ons een aanbod te doen voor een taxi, een koetsje, een feloeka of een motorboot. Ze houden zichzelf aan de praat en worden geirriteerd wanneer we na 5 minuten nog steeds nee zeggen. Alsof wij daar niet heel wat meer reden toe zouden hebben. Soms doen ze zelfs alsof je al half beloofd hebt met ze mee te gaan, maar je moet gewoon standvastig blijven. Vlak voor de ferry worden we aangesproken door iemand die wel aardig lijkt, een taxichauffeur die 's nachts heeft gewerkt en nu naar huis gaat. Ik vraag hem of hij een fietsverhuurzaak weet en uiteraard heeft hij een neef aan de andere kant van de Nijl. Aangezien hij verder niet opdringerig is en we een leuk gesprek hebben, lopen we op de westoever met hem mee. Een van de mannetjes die ons eerder heeft aangesproken staat er ook en kijkt ons bijzonder vuil aan. Wij lachen vriendelijk terug.
	We testen de fietsen eerst en ze zijn redelijk. Al gauw verlaten we het dorp en rijden door de groene vlakten richting woestijn. Als eerste monument zien we de Memnonkolossen, twee grote standbeelden van farao Amenhotep III waarachter ooit een grote tempel stond. Vrijwel alle steenblokken daarvan zijn echter voor andere tempels en huizen gebruikt.
Vlakbij de plaats waar je tickets moet kopen voor de meeste monumenten (behalve de Vallei der Koningen en de tempel van Hatsjepsoet) ligt de plaats Koerna. Hier woonden in oude tijden de werklieden die hielpen de graven te bouwen en eveneens kwamen (en komen?) er de grootste grafrovers vandaan.
	De laatste 5 kilometer moeten we licht bergop en in het nauwe dal wordt het steeds warmer. Maar als goede Hollanders fietsen we lekker door. Taxi's rijden af en toe langszij en gebaren dat ze de fietsen wel op het dak kunnen gooien.
	En dan zien we de vallei der koningen, in het Nieuwe Rijk (1550-1076 v.Chr.) uitgekozen als begraafplaats voor de farao's. Niet langer in piramides maar in rotsgraven. Deze vallei werd waarschijnlijk mede uitgekozen omdat vanaf de ingang van het dal een berg (links) te zien is die op een piramide lijkt.
Vroeger mocht er al niet geflitsts worden in graven, nu zelfs helemaal niet meer gefotografeerd. Bij het graf van Toetanchamon (40 pond oftewel € 5,40) moeten we zelfs de camera inleveren. Het is het kleinste en meest eenvoudige graf in de hele vallei maar wel wereldberoemd door de bijna ongeschonden staat waarin het werd herontdekt. Voor Lies is het haar eerste live-ervaring in een Egyptisch graf, toch iets anders dan wanneer je het op tv ziet. In de volgende graven mag de camera wel mee maar de bewakers letten er sterk op of het lichtje op mijn digitale wel uit staat. Niemand heeft mij nog kunnen overtuigen dat fotograferen zonder flits slecht voor de wandschilderingen is dus druk ik regelmatig op de cameraknop.
	Deze wandschilderingen staan op de wanden van het graf van Toetmosis IV die ergens achteraan een zijdal ligt. Vooral de foto links is goed gelukt: de god Anubis (god van de mummificatie) biedt de farao het Anch-teken aan, het symbool voor leven.
Rechts een uitkijkje over het dal vanaf dit graf. Er komen weinig mensen en de bewaker wilde ons tegen betaling ook foto's laten maken met flits. Het was moeilijk hem uit te leggen dat we dat uit principe niet wilden en zijn beste smoes was 'dat hier toch niet zoveel mensen komen'. De muurschilderingen zijn volgens mij al een stuk vervaagd sinds ik hier was tussen 1982 en 1990 en het zou zonde zijn wanneer er niets meer van die fantastische kleuren overblijft.
De graven van Ramses III, VI en IX zijn gelukkig open, drie mooie en gemakkelijk te bezoeken graven. Wel wordt ik een keer op de vingers getikt vanwege de camera: dat lampje moet echt uit, meneer!
	Ook in het dubbelgraf van Taousert en Sethnacht kan ik nog een paar foto's maken. Dit graf was oorspronkelijk van Taousert maar is gewoon ingepikt door zijn opvolger. Misschien dat het komt doordat beide farao's al stierven na 2 jaar koningsschap en er geen tijd was een nieuw graf te maken.
De vallei der koningen is een prachtig dal vol schitterende monumenten. Een aantal graven die ik graag aan Lies wilde laten zien (Ramses I, Seti I, Horemheb en Toetmosis III) zijn helaas dicht, maar dat is af en toe nodig om de lucht in de graven weer te laten 'bijkomen' van al die zwetende toeristen en voor onderhoud.
	De hele middag al zijn we door ons water heen en in de verste verte geen winkeltje of restaurant te bekennen. Dus fietsen we snel terug naar de Nijl en ploffen bij de eerste tent neer waar we water kopen en thee drinken. Daarna leveren we onze fietsen in die het prima gedaan hebben en gaan op zoek naar het Nile Valley restaurant die uitgebaat wordt door ene Karin en haar Egyptische echtgenoot, Hamada.
Vanaf het dakterras van het goed onderhouden gebouw hebben we mooi zicht op de Nijl en de oostoever met onder andere de Luxortempel. Het restaurant (er zit ook een hotel bij met goedkope en schone kamers) is ons aanbevolen door de host van Neckerman en hij heeft niet gelogen. We eten er en dat is ook prima, evenals de bediening. Een aanrader, vinden wij.
Wanneer we nog even een praatje maken met Hamada wisselen we 'websites' uit en beloven hem dat we zeker een link zullen plaatsen. In alle chaos van Luxor en de Westbank is deze plaats een oase van rust. Wanneer we een volgende keer hierheen gaan is dit hotel zeker een goede optie!
's Avonds gaan we nog wat terrasjes bij langs maar de trui moet nu wel aan. Onze voeten en benen hebben weer hard gewerkt vandaag met al het geklim en geklauter en niet al te laat gaan we terug naar het hotel om nog wat te lezen. Het is een prachtige dag geweest en we hebben veel meer tijd in de vallei der koningen doorgebracht dan we hadden verwacht. Maar we hebben nog tijd genoeg...