We hebben heel erg lang geslapen, maar echt uitgerust zijn
we nog steeds niet. Na het ontbijt genieten we eerst nog een tijdje van
de warme zon die recht op ons balkon staat. Het is zo'n 22 graden, dus ook
in de schaduw is het aangenaam.
Dan wordt het tijd voor de eerste tempel, die van Luxor. Midden
in de stad, vlak langs de Nijl en het is eigenlijk verbazingwekkend dat
er nog zoveel van is overgebleven. Hoewel we eerst van plan waren uitgebreide
informatie over de bezienswaardigheden op de site te zetten, doen we dat
toch maar niet. Daar zijn voldoende gespecialiseerde websites over en het
maakt het lezen van dit reisverslag niet gemakkelijker.
Dus in het kort: Amenhotep III (ca. 1375 v.Chr) heeft de oorspronkelijke
tempel gebouwd maar Ramses II (ca. 1250) heeft het uitgebreid en zich de
tempel toegeëigend door zijn naam overal op te laten schrijven. Helemaal
achteraan (in het zuiden) is nog een kleine aanbouw uit latere tijd. Het
is de tempel voor de drie-eenheid van Waset, later Thebe genoemd door buitenlanders
(zoals Herodotus), Amon, Chonsu en Mut. De plaatselijke god Amon werd een
landsgod toen Thebe de hoofdstad van Egypte werd.
Er zijn mooie taferelen te zien zoals de volgeladen tafel links
en imposante standbeelden zoals die van Ramses II rechts. Rondom de tempel
liggen terreinen vol brokstukken die men nog probeert te reconstrueren.
Wat een werk... net als het bouwen van deze tempel moet zijn geweest.
Vanaf de noordelijke ingang kunnen we een stukje allee aflopen
waar aan de zijkanten allemaal beelden staan in de vorm van een sfinx. Deze
allee ging vroeger helemaal door naar de tempel van Karnak, 3 kilometer
verderop. Daar gaan we uiteraard ook nog heen.
We lopen terug langs de Nijl en drinken nog wat op
een terras. Ernaast ligt een onvoltooide boot die ik wel als huisje wil
hebben. We maken hem zelf wel af...
In het Winter Palace wachten we op de host van de reisorganisatie,
want ook al denkt Teije heel wat te weten door zijn tijd hier, het is al
wel lang geleden en het is altijd handig om op de hoogte te zijn van de
laatste gegevens. Rechts de ingang van het Old Winter Palace, waar wij naast
zitten.
En net als in Marrakesh heeft ook hier
MacDonalds toegeslagen. Met de manager die buiten zat hebben we een hele
discussie gevoerd waarom zo'n keten nou in Egypte moet staan. Hij was
er uiteraard wel trots op en probeerde ons naar binnen te lokken, wij
vonden het maar een wanstaltig gebouw dat eigenlijk niet past in deze
kultuur. Maar tja, dat is onze persoonlijke mening. Misschien gaan we
er nog wel een keer een milkshake drinken want het uitzicht schijnt wel
mooi te zijn.
Terwijl we door de enige echte lange winkelstraat lopen worden
we uiteraard continue aaangesproken, soms heel aardig en zonder te pushen,
vaak een stuk brutaler en een enkele keer blijft iemand honderd meter naast
je lopen, onderwijl zeurend om geld en pennen. Soms sleuren ze je bijna
een winkel in. De winkel op de foto zijn we vrijwillig ingegaan om de koop
van 3 t-shirts te beklinken met een kop karkadé, oftewel hibiscus-thee.
Ook hier heeft Teije de camera om z'n nek en drukt af en toe
op het knopje zodat we zonder al te veel gedoe wat leuke foto's van straattaferelen
hopen te krijgen. Wanneer je openlijk fotografeert in de wat armere buurten
vindt men dat niet echt prettig of vragen ze geld.
Ik heb wel plezier om al die mensen die je aanspreken en wat
van je willen. Maar vrijwel altijd willen ze wat van ons, een pen, geld
of dat we meekomen naar de winkel van hun oom die papyrus verkoopt die ook
weer een neef heeft met een felouka (Nijl-zeilschip) die weer een achteropa
heeft met een taxi. Je lijkt de hele stad te kunnen zien en alle souvenirs
op te kunnen kopen bij 1 familie!
Overal zie je huizen in aanbouw en wat het meest opvalt zijn
de daken die klaar staan om een nieuwe verdieping op te zetten. Dit heeft
te maken met belastingen. Zolang een huis nog niet af is hoeft een bepaalde
belasting niet betaald te worden en men is alvast voorbereid op uitbreiding.
Over de boulevard wandelen is hier ook erg leuk, je ziet van
alles en allerlei mensen. Zoals de schoonmakers rechts die kunstjes moeten
uithalen om een luxe cruiseschip te boenen.
Het is na de middag steeds bewolkter geworden en het voelt
ook wat kouder aan dan gisteren. Voor morgen zijn er nog wat wolken voorspeld
maar daarna alleen nog maar zon. En ondanks de wolken blijft het zicht op
de Nijl en de westoever grandioos met alle bootjes die langs de kade liggen.
Wanneer het donker wordt lopen we langs de Luxortempel weer
naar het hotel. We hebben vandaag met veel Egyptenaren gepraat en ze alleen
maar resoluut afgewimpeld wanneer ze echt vervelend werden. Ze zijn aanhoudend
wanneer ze je iets willen verkopen maar we zijn vriendelijk gebleven en
ze tevreden gehouden zonder iets te kopen. Maar vermoeiend is het na een
tijdje wel!
Na een hapje eten blijven we in het hotel, het is te koud
om nog lekker zonder jas buiten te lopen. Eventjes wat rust en vooral privacy,
een begrip dat de Egyptenaren totaal vreemd is.