De laatste dag, maar gelukkig hebben we tot ver in de middag
om afscheid van Barcelona te nemen. Onze enige plannen zijn om wat door
de oude stad te lopen en het stadsmuseum (Museu d'Historia del la Ciutat)
te bekijken. Eerst even lekker in de zon zitten en genieten van ons ontbijt
na de gebruikelijke wandeling over de Ramblas.
Bij de kathedraal gaan we nog even in de kloosterhof
en kapel van Santa Eulalia, een 4-eeuwse martelaar en patroonheilige van
de stad. Er lopen altijd 13 ganzen rond, symbool voor de leeftijd waarop
ze stierf.
Ook al is het druk, toch heeft deze binnenplaats iets rustgevends,
het is er prettig toeven. Vooral als het erg warm is, herinneren we ons
van een vorig bezoek.
In de kathedraal zelf is natuurlijk weer heel wat pracht en
praal te zien en prachtige schilderijen. Hier werden de eerste Indianen
die Columbus meenam naar Europa op zijn eerste reis, gedoopt.
Als vanzelf belanden we weer op de Ramblas waar we een laatste
heildronk op Barcelona drinken. En natuurlijk even een foto van onszelf
maken. Een voorbijganger kijkt eens in de lens, schudt z'n hoofd, knikt
een beetje en loopt verder. Ineens bedenkt hij zich en komt terug.
Hij pakt papier en een schaar uit z'n jasje en begint wat
te knippen. Binnen een minuut toont hij ons zijn kunstwerk: een prachtig
silhouet van onze gezichten. Het lijkt best goed (op de neusharen na...).
Hij vraagt niets, laat het alleen zien en we geven hem een euro. Tevreden
pakt hij hem aan, geeft ons de afbeelding die hij in een speciaal etuitje
doet. Een mooie herinnering aan onze tijd hier!
We lopen terug naar ons hotel om de koffer op te halen en pikken
nog een allerlaatste terrasje, op ons eigen plein, Placa Reial waar we het
zo naar onze zin hebben gehad de afgelopen week.
Maar dan wordt het echt tijd om richting Placa Catalunya te
lopen waar de Aerobus naar het vliegveld vertrekt. En eindelijk kunnen we
een goede foto maken van het draakje dat we al die tijd langs de Ramblas
hebben gezien. Dit keer zijn er geen mensenmassa's zodat we rustig een goede
plek kunnen zoeken om de foto te nemen.
En wanneer we Che Guevara zien preken (hij houdt zich enkele
minuten stil, dan begint hij zijn revolutionaire speech) kunnen we het niet
laten hem wat geld te geven, hij doet het voortreffelijk. Maar een foto
is voor hem niet genoeg, Lies moet ook op het blok komen. Che, bedankt,
kom eens gauw naar Nederland!
De bus staat al klaar en het wachten begint weer: zitten in
de bus, wachten op het vliegveld, zitten in het vliegtuig... Reizen bestaat
toch voor een groot deel uit wachten, tot je 'ergens' bent. Maar je bent
altijd wel ergens en we proberen overal van te genieten, waar we ook zijn...
Dat wordt wat moeilijk als we in Nederland uit de trein stappen om het laatste
gedeelte met de auto af te leggen: het stortregent! De truien hebben we
wel bij de hand, maar die korte broek kan echt niet meer! Pas ver na twaalven
zijn we thuis en eerlijk gezegd hebben we toch wel een beetje een katergevoel...
zeker wanneer we erachter komen dat ook een heleboel foto's niet goed gelukt
zijn.
Maar dat neemt niet weg dat we een geweldige tijd hebben gehad
in het bruisende en feestende Barcelona, die herinnering neemt niemand ons
meer af! Wat een stad, zeker met een feest als La Mercé. We gaan
zeker nog eens terug!