Home -> Spanje -> Barcelona -> Reisverslag 2004 -> Zaterdag 25 september

Montjuic en een lange wandeling

Na een ontbijt bij ons terras aan het einde van de Ramblas lopen we de Ramblas op naar het metrostation. We blijven nog even staan kijken bij een enthousiaste drumband die de ochtend aardig weet op te fleuren.
	Met de kabelbaan gaan we Montjuic op. Drie jaar geleden wilden we dat ook al maar toen waren we er in november en ging de kabelbaan niet meer. We hebben een prachtig uitzicht over de stad, heel wat beter dan vanuit het Columbus monument!
Boven bekijken we het kasteel en lopen wat rond. Je kunt vanaf deze plek heel mooi uitkijken over de haven en de Middellandse Zee. Ook al is de haven omvangrijk, de bedrijvigheid is er lang niet zo groot als in Rotterdam. Na een uurtje vliegen we door de lucht weer terug naar beneden.
	Om dan in de lange rij te gaan staan voor het Miro Museum, de Fundacio Joan Miro met de grootste collectie van zijn werk ter wereld. We staan meer dan een uur in de rij en mogen fotograferen, en al zijn de tijdelijke tentoonstellingen erg indrukwekkend, het werk van Miro zelf spreekt ons niet erg aan.
	Na een lange wandeling naar de voet van de heuvel Montjuic nemen we de trein naar de buitenwijk Sarria, vroeger een zelfstandig dorp dat nu is opgeslokt door de grote stad. Teije ziet in de verte een mooi gebouw en natuurlijk willen we dat wel van dichterbij zien.
Ik geloof hem wel vaker wanneer het gaat om een 'korte' wandeling, tegen beter weten in. Het duurt tijden voor we er zijn en dan nog weten we niet wat voor gebouw dit is. Het lijkt op een soort van school of internaat.
En natuurlijk zien we op de kaart dat 'niet al te ver' van hier een gebouw staat dat ontworpen is door Gaudi, dat we op onze laatste reis niet hebben bezocht omdat het zo ver uit het centrum ligt. Maar 10 minuten lopen, zegt Teije. Ik ben al moe van alle afstanden vandaag maar een gebouw van Gaudi wil ik niet missen! Wanneer we eindelijk op de plek zijn die de kaart aangeeft is er niets te zien... Teije loopt nog een blokje om en ik loop gewoon nog wat verder. Ineens zie ik een wel heel typisch torentje en weet dat ik het gevonden heb.
	En we hebben geluk, de poort van Bellesguard (Casa Figueres) staat open. We lopen naar binnen en doen alsof we gewone toeristen zijn... tja, dat zijn we natuurlijk ook. Het is een privéhuis maar we willen maar al te graag wat fotootjes nemen.
	Ook hier zien we weer van die typische Gaudi-ontwerpen zoals deze bank die zich om een boomstam kronkelt. Het huis is al meer dan 100 jaar oud, dus we vragen ons wel af hoe die boom gegroeid is en wat dat met het bankje heeft gedaan. Maar Gaudi was zo met organische dingen bezig dat hij daar vast wel rekening mee heeft gehouden.
De bus langs de straat gaat niet vandaag en we zijn al helemaal kapot van de vele kilometers die we gelopen hebben. Af en toe heb ik het helemaal gehad en nu is even zo'n moment. Gelukkig hoeven we niet te klimmen en daalt de weg richting leefbaar gebied. We zijn blij wanneer we weer een terrasje zien!
	Bijkomen, een uur lang! Onze voeten branden en we zijn blij dat we zitten. We zitten in een verre buitenwijk en dat merken we aan de prijzen: het betalen hier maar € 2,70 voor een groot biertje en een blikje fris en dat kost op de Ramblas samen al gauw € 10!
	Voor we weer de trein instappen zien we nog een aantal mooie gebouwen waaronder eentje met deze toren. La Rotonda staat erop. Er is meer aan architectuur te vinden in Barcelona dan alleen Gaudi!
Na wat overstappen zijn we terug in het hotel waar we even uitrusten. We zijn er echt aan toe, want al lijkt het allemaal wel mee te vallen wanneer je zo'n verhaal vertelt, in werkelijkheid lopen we heel wat af. Redelijk uitgerust gaan we na een uurtje weer de straat op, en natuurlijk eerst naar de Ramblas.
	Op de Ramblas komen we weer wat nieuwe figuren tegen die als standbeeld wat geld proberen te verdienen. Er zijn veel elfjes bij dit jaar.
	Langs de Ramblas rijdt het verkeer weer, maar ineens komt er een wel erg hoge motor langs met 2 mensen op stelten. Ze zetten hem stil, vlak voor onze neus en beginnen een show op te voeren met stevige rockmuziek. De Ramblas swingt en het verkeer staat ruim een kwartier te wachten tot ze verder trekken met de motor.
In alle straten en op pleinen is het een drukte van belang en ik ben er vooral verbaasd over dat de sfeer zo gemoedelijk is: geen dronken lui, geen vervelende incidenten en dat met zoveel mensen op straat. En er wordt toch heel wat drank verkocht als je dat zo ziet op de terrasjes.
	In deze warmte (25 tot 27 graden) is drank natuurlijk wel lekker, maar etenstentjes vind je nog veel meer in Barcelona dan terrasjes. Verhongeren zul je hier niet snel, tenminste wanneer je er het geld voor over hebt, want het is soms best prijzig. Maar weinig kans om af te slanken...
Het blijft druk, ook wanneer het donker is geworden en overal valt wel wat te zien en te beleven. Dit feest is toch heel wat uitgebreider dan we hadden verwacht. Op veel plekken worden vandaag concerten gehouden en er zijn meer kunstenaars dan ooit, we kijken onze ogen uit.
	Ook op Placa Reial, het plein waar we 's avonds vaak zitten, maken de diverse bands zich al weer klaar om op te treden. Andere bands (rechts) trekken door de straten van de stad.
	Tegen 9 uur lopen we naar het havengebied, want vandaag wordt er voor het laatst vuurwerk afgestoken vanaf de stranden van Barcoleneta. Een immense massa heeft zich verzameld en zoekt een plaatsje om het spektakel te zien.
En daarna: nog meer optredens, muziek en dans, gewoon teveel om op te noemen. Het was een prachtige (maar ook erg vermoeiende) dag, Gelukkig hebben we nog een paar dagen in het verschiet!