Home -> Spanje -> Barcelona -> Reisverslag 2004 -> Donderdag 23 september

Naar Poble Espanyol en feesten in Barcelona

Ik ben blij dat we in Barcelona zijn, maar vannacht hebben we bijna niet geslapen door de herrie in het hotel. Het ligt prachtig maar is van binnen wel heel erg sober. Het schijnt één van de goedkopere hotels te zijn (€ 75 per nacht vind ik niet goedkoop...) en er zijn heel veel jongelui. Op zich niet erg, maar wel dat ze 's nachts tussen 3 en 6 nog lekker lopen schreeuwen naar elkaar door de gehorige gangen. Na het ontbijt (kunnen we niet aanraden, voortaan doen we dat wel ergens anders) vraagt Teije om een andere kamer en we mogen verhuizen naar de bovenste verdieping. We hopen even op een kamer met balkon, maar dat zit er dus echt niet in: een kleine kamer met 2 smalle 1-persoonsbedden en tralies voor het hoge raam dat uitkijkt op het dak. Jammer, maar het is maar een slaapplek, niet om al te veel tijd door te brengen.
	Ons droge en vieze ontbijt spoelen we na deze verhuizing eerst maar eens weg op het plein waar we aan zitten, Placa Reial. Volgens de reisgidsen het mooiste plein van Barcelona. En ik moet toegeven, het is er best toeven! Nu nog even uitzoeken waar ze de lekkerste koffie hebben.
	Uiteraard beginnen we met een uitgebreide wandeling over de Ramblas waar de vogeltjesmarkt alweer open is en de kunstenaars zich klaarmaken om als levend standbeeld hun geld te verdienen.
	We lopen de hele Ramblas af naar Placa Catalunya waar de duiven volop gevoerd worden. Wel grappig: de verkoopster van duivenvoer jaagt de beesten met een bezem weg terwijl de kopers van het voer zoveel mogelijk duiven om zich heen proberen te verzamelen.
Dan gaan we met de metro (trap af, trap op...) naar Placa Espanya waar we een Barcelona kaart kopen. Die kost € 27 per persoon voor 5 dagen maar is zeker de moeite waard: gratis openbaar vervoer binnen Barcelona (metro, bus, trein) en korting op heel veel attracties. Teije houdt het bij en achteraf blijken we er € 30 per persoon mee te hebben bespaard. Scheelt toch weer een aantal terrasjes.
	Vanaf het plein lopen we naar het Palau Nacional en passeren daarbij de Venetiaanse torens die gebouwd zijn voor de wereldtentoonstelling in 1929. De klim wordt wat gemakkelijker gemaakt door een aantal roltrappen, maar toch, het blijft klimmen.
	In het paleis bezoeken we het museum MNAC (Museu Nacional d'art Catalunya, oftewel het nationaal museum van Catalaanse kunst) met veel oude overblijfselen uit Romaanse kerkjes in de Pyreneeën. Het lijkt wel alsof ze sommige kerken hebben nagebouwd en de wandschilderingen gewoon hebben overgezet. Best heel boeiend maar foto's maken is verboden dus dat doen we dan ook niet.
Daarna lopen we de heuvel op richting Poble Espanyol, een ander erfstuk van de wereldtentoonstelling in 1929. Onderweg komen we langs de Torre Calatrava, een communicatietoren die speciaal ontworpen is voor de Olympische Spelen van 1992 (vlak bij het FC Barcelona stadion). Een apart monument dat hier wel past.
	Poble Espanyol is een dorp dat speciaal werd gebouwd voor de wereldtentoonstelling in 1929 waarin ieder huis een speciale bouwstijl laat zien voor verschillende gebieden in Spanje; Spanje in een notendop dus. Na onze lange wandeling erheen rusten we eerst wat uit op een terrasje en gaan daarna het dorp verkennen.
Hier zien we onze eerste 'reuzen', poppen op groot formaat. Tijdens La Mercé schijnen er parades te zijn met reusachtige poppen, iets wat we nog hopen mee te maken.
	Er staan hier zo'n 120 huizen in diverse bouwstijlen en eigenlijk passen ze wonderwel bij elkaar. Het dorp is omringd door een kopie van de 11e eeuwse stadsmuren van Avilla. De toegang is € 7, maar gratis met Barcelonakaart.
We lopen terug naar Placa Espanya en onze voeten beginnen we al aardig te voelen. En als ik last krijg van m'n voeten, volgt m'n rug heel snel. Dus wordt het tijd een terrasje op te zoeken en daarvoor gaan we eerst met de metro naar de Sagrada Familia zodat we zeker weten dat we een prachtig uitzicht hebben.
	Tijdens een late lunch zien we hoe werklui proberen het hoofd op een Mariastandbeeld te plaatsen, op een behoorlijke hoogte. Als bergbeklimmers zijn ze bezig, maar het gaat niet echt goed. We zitten op de eerste rij en kunnen alles van afstand mooi volgen. Een andere keer gaan we de kathedraal wel van binnen bezoeken.
	Wanneer we richting hotel lopen, zien we ineens een grote stoet door de straat trekken, onze richting in en ja hoor, daar is de reuzenparade. Gigantische poppen van wel 3 tot meer dan 5 meter hoog worden door de straten gedragen, door slechts 1 persoon. Er zit een houten constructie onder dus het geheel moet nog een aardig gewicht zijn. Heel indrukwekkend en vooral een groot feest met een grote optocht en ontzettend veel publiek dat er zichtbaar van geniet.
We merken nu dat het overal 'feesterig' begint te worden, steeds meer mensen verzamelen zich op pleinen waar bandjes klaar staan en op Placa Jaume (tussen stadhuis en het Catalaanse regeringsgebouw) worden toespraken afgestoken. Dit zal het echte begin zijn van La Mercé, denken we zo.
Na een korte pauze in onze hotelkamer gaan we weer naar buiten en worden verrast door de straatmuzikanten die overal opduiken, rozenverkopers die hun waar trachten te slijten en acrobaten die hun kunsten vertonen. Ons plein ligt vlak naast de Ramblas en daar gaan we natuurlijk ook nog even kijken: je kunt er werkelijk over de koppen lopen!
Het wordt ons al gauw duidelijk dat we niet vroeg naar bed kunnen zolang het feest duurt. Het geeft niet, we genieten er met volle teugen van. Dit geeft toch echt wat extra's aan ons verblijf hier. Ongelooflijk wat een feestsfeer er heerst. Wel valt het ons op dat de prijzen op hetzelfde terras veranderen afhankelijk van het tijdstip, de ober en hoe druk het op het terras is. Wat grappig is dat hoe beter de ober ons lijkt te kennen, hoe lager de prijs wordt. We kunnen het iedereen aanraden: ga met La Mercé naar Barcelona!!! Maar neem ook goeie voeten mee, want in tekst vallen de kilometers die we vandaag gelopen hebben gewoon niet te beschrijven.
Om 11 uur begint een rockconcert van de groep Apache en ook al doen ze alleen maar covers van andere artiesten, het klinkt helemaal geweldig, het hele plein staat vol en te swingen. Het enthousiasme van de bandleden is erg aanstekelijk en pas tegen half drie houden ze er definitief mee op. Fantastisch gewoon!