Home -> Schotland -> Reisverslag 2003 -> Dinsdag 18 maart

Naar het zuiden, Glen Nevis en Loch Leven

Hoewel we vorige week al naar de Ben Nevis zijn geweest, hadden we toen geen tijd over om de Glen Nevis te verkennen, het dal dat ten oosten van Fort William het bergmassief ingaat. Het is maar iets meer dan een uur rijden erheen dus gaan we vandaag naar het zuiden.
We zijn regelmatig langs Fort William gekomen, maar hebben deze Glen nog nooit bezichtigd. In het smalle dal loopt één smal weggetje met een paar extreem steile hellingen en de gebruikelijke vele bochten. De thermometer in de auto laat zien dat de temperatuur buiten snelt stijgt tot maar liefst 18 graden!
	Vanaf het einde van het dal gaat een wandelpad de bergen in en je kunt vanaf hier lange tochten maken. Wel is het oppassen geblazen, want het weer kan hier snel omslaan en het pad is af en toe verraderlijk. Er sterven jaarlijks meer mensen op de Ben Nevis dan op de Mount Everest. Maar hier komen natuurlijk ook veel meer mensen.
Na een flinke wandeling door het mooie dal met z'n vele kloven en watervallen rijden we verder naar het zuiden, om Loch Leven heen.
	Naar het zuiden hebben we zicht op de bergen die de Glen Coe vormen. De naam betekent 'Vallei van het wenen' en herinnert aan de massamoord die hier in 1692 plaats vond.
Na een pauze in Fort William gaan we weer naar het noorden. Bij Fort Augustus slaan we af om via de oostkust van Loch Ness richting Inverness te rijden. Er lopen diverse smalle wegen in dit gebied en hier en daar ligt een klein dorpje.
	Na het maken van deze foto horen we ineens een soort van geblaf en zien 2 beesten wegrennen. Het blijken 2 japanse herten te zijn die hier wel meer in het wild leven. Na heel goed inzoomen konden we ze inderdaad op de foto zien.
	Het landschap varieert enorm: soms zit je in dichte bossen waar de zon vrijwel nooit schijnt en de temperatuur flink zakt, dan weer bevind je je op een kale hoogvlakte zoals hiernaast.
In de bossen ligt er zelfs af en toe nog wat sneeuw langs de weg en is het soms glad. Oppassen geblazen dus met al die bochten.
We komen bijna niemand tegen en we rijden kriskras wat heen en weer. Dit gebied wordt vaak overgeslagen door toeristen die zich bijna allemaal richten op de westkust van het loch waar ook de toeristische plekken zich bevinden zoals Drumnadrochit met de monster-tentoonstellingen en de prachtige ruïne van Urquhart Castle. De oostkant van het meer biedt meer rust en volop natuur om van te genieten.
Tegen zonsondergang zijn we terug in Beauly en brengen de avond door in de pub. Er is onder andere een Ier die in Glasgow woont en fantastisch moppen kan vertellen; hij houdt ons de hele avond bezig.