Home -> Schotland -> Reisverslag 2003 -> Maandag 17 maart

Naar het noorden, Loch Shin

Iedere ochtend staat de zon weer stralend aan een helderblauwe hemel en de temperaturen gaan langzamerhand omhoog tot ruim boven de 10 graden. Na een rustig ontbijt gaan we vandaag naar het noorden, richting Loch Shin.
	In de bergen komen we nog door 2 dichte wolken heen en even lijkt het erop dat we de zon niet meer terug zullen zien. Maar zodra we weer wat zakken verdwijnen de wolken al snel.
Rond Loch Shin kijken we uit naar de beroemde Harrodswinkel van Mohamed Al Fayed. Iain heeft ons verteld dat er een vestiging is, maar we weten niet zeker of we hem wel kunnen geloven. We zien niets onderweg, maar wel weer een mooi optrekje vlakbij Loch Shin. Later blijkt dat de Harrods gevestigd is in het Visitors centre bij de watervallen van Shin, waar wij per ongeluk aan voorbij gereden zijn. Iets voor de volgende keer.
	Na 50 km. single road track en maar een paar tegenliggers zitten we op de brede kustweg die in het noorden naar Durness gaat. Wij rijden naar het zuiden en bezoeken het kleine woest schiereiland met onder andere de plaats Tarbet. De hellingen zijn soms supersteil (één van 25%!) en vaak is niet te zien welke bocht de weg zal nemen na de volgende helling.
	Gelukkig komen we geen verkeer tegen op de smalle paadjes want dat kan best lastig zijn in dit berggebied.
Het landschap is fenomenaal, soms waan je je op de maan, maar dan heb je weer uitzicht op de zee of een verscholen loch. Er zitten heel wat plekjes bij waar wij zo wel een huisje zouden willen neerzetten...
	Maar het is uiteraard niet altijd zulk mooi weer als nu en zeker wanneer het stormt of flink sneeuwt zal het niet altijd prettig zijn. Toch heeft het wel iets aantrekkelijks voor ons, zulke afgelegen plekjes die je helemaal voor jezelf lijkt te hebben.
Bij Loch Asynth komen we langs Ardvreck Castle, een ruïne uit het einde van de 16e eeuw. Ondanks het feit dat het een ruïne is, kun je er wel trouwen.
In Ullapool, het belangrijkste stadje in het noordwesten, vinden we eindelijk een restaurant dat open is voor een drankje. Het is een redelijk modern stadje dat is gesticht in 1788 en heeft een regelmatige plattegrond. Het is duidelijk aangelegd en niet door de eeuwen heen gegroeid. Een prima plek als startpunt om de noordelijke Hooglanden te verkennen.
	Op de terugweg stoppen we even bij de Corrieshalloch Gorge, een smalle kloof van 60 meter diep. Een wankele loopbrug (maximaal 5 personen tegelijk toegestaan) loopt boven de Falls of Measach.
's Avonds kletsen we weer heel wat af met Iain en Cathy en we ontmoeten nog enkele oude bekenden. Teije probeert een projector van Iain te koppelen aan tv, video en dvd-speler, maar we hebben niet de juiste kabels, we krijgen alleen maar zwart-wit op de muur. Maar we hebben beeld, dus dat vraagt om een pint bier om het te vieren. De gezelligheid in de kroeg maakt dat het weer laat wordt, maar we kunnen hier uitslapen wat we willen, dus geen nood. We praten o.a. een hele tijd met een Duitser die hier in de jaren 80 arriveerde en onmiddelijk besloot te blijven. Wij zouden ook wel willen, maar dankzij het geld dat we nu in Nederland verdienen kunnen we juist zoveel meer plekken van de wereld zien. Deze droom blijft nog even liggen.