De vakantie zit er bijna op; een laatste ontbijt op de Praagse
camping en dan stappen we in de auto. Om 9 uur is het al bijna 30 graden.
We willen in Dresden een korte stop maken, maar het schiet
niet op: zodra de snelweg stopt beginnen de wegwerkzaamheden en het tweede
uur komen we ongeveer 30 kilometer vooruit. Vanaf de Tsjechisch-Duitse grens
naar Dresden is het al niet anders. Op de radio horen we dat het al 34 graden
is en dat merken we. In Dresden stappen we kletsnat van het zweet uit de
auto.
Dresden is een monumentale stad waar je best een paar dagen
kunt rondlopen om alles te bekijken, maar wij wandelen een uurtje door de
oude binnenstad. Een andere keer wat langer, misschien.
Dresden is zwaar gebombardeerd aan het einde van de 2e wereldoorlog,
en de gevolgen daarvan zijn hier en daar nog te zien hoewel ook veel gerestaureerd
is. Ook staan er enkele gedenkplaten voor gebouwen die totaal afgebroken
zijn.
Eigenlijk is het veel te warm om door een stad te wandelen,
maar we zijn hier voor het eerst dus willen we in ieder geval het centrum
even zien, een kleine indruk opdoen.
Hoewel er wat toeristen rondlopen is het niet echt druk.
Toch probeert men duidelijk het de toeristen naar de zin te maken met
allerlei mogelijkheden om de stad te bekijken, met bussen, taxi's en kleine
open auto's. We besluiten onze wandeling met een kop koffie. Deze stad
verdient zeker meer tijd om bekeken te worden.
Na 3 weken geen ongeluk te hebben gezien is het weer raak
op de ringweg rond Berlijn. Twee auto's dwars over de snelweg. Het lijkt
bij materiële schade gebleven te zijn. Iets verderop komen we tweemaal
in een lange file terecht. Alweer ongelukken hoewel wij er niets meer van
zien wanneer de file zich na 15 kilometer oplost. Ondanks de open raampjes
is het bloedheet in de wagen en auto's staan bij bosjes langs de weg met
open motorkappen en kokend water.
Bij Neuruppin slaan we af, want we gaan de laatste 2 nachten
doorbrengen bij onze vrienden Wolfgang en Annemarie Falkenberg in Zermützel.
Het is nog vroeg dus rijden we eerst langs de koffiebar van hun oudste zoon
Roman in Neuruppin. Na een uurtje bijpraten leggen we de laatste paar kilometer
af en voelen ons alweer een beetje thuiskomen wanneer we hartelijk ontvangen
worden. Beter een goede, verre vriend dan een slechte buur...
Tot laat in de avond zitten we buiten te praten. Om 12 uur is het nog steeds
bijzonder warm en het lijkt niet beneden de 23 of 24 graden af te koelen.