Home -> Polen -> Reisverslag 2003 -> Donderdag 19 juni

Eeen mooie ochtend in Wroclaw, rit naar Czestochowa

Na de lange rit van gisteren waren we toe aan een goede nachtrust. Maar de vakantie is nu echt begonnen in de zin dat we geen verplichtingen meer hebben, geen vast doel om aan te komen vanavond. We kunnen overal blijven waar we willen en we nemen 's ochtends eerst alle tijd om het centrum van Wroclaw te verkennen. We maken een rondje vanaf de markt langs alle monumentale gebouwen.
	Wroclaw ontwikkelde zich in de 12e eeuw tot een belangrijke plaats omdat het langs verschillende handelsroutes lag. Het centrum staat nog vol met gebouwen waarvan het fundament in de 12e of 13e eeuw werd gelegd. Ook de oudste delen van het stadhuis (Ratusz) aan het marktplein dateren uit de 13e eeuw.
Het is vandaag Sacramentsdag in Polen en in het katholieke Polen heeft men dan duidelijk een vrije dag. Rond de ruim 13 kerken die we binnen een paar honderd vierkante meter tegenkomen, zijn soldaten bezig (waarschijnlijk bij gebrek aan betere bezigheden) preekstoelen op te richten en verzamelen zich mensenmassa's.
	De kathedraal is de grootste kerk van allemaal en is al de vierde op deze plek nadat de voorgaande werden vernietigd sinds de stichting van het bisdom Wroclaw rond het jaar 1000.
Al met al zijn we twee uur aan het wandelen voor we verder gaan, richting Czestochowa. In Truskolasy komen we een houten kerk tegen, die veel weg heeft van de staafkerken die we vorig jaar in Noorwegen zagen. Het is echter het gebruik van hout en de kleur ervan die erop lijken, de bouwstijl is toch anders. Voor ons, als leek, ziet het van buiten echter hetzelfde uit.
We rijden vervolgens door naar Czestochowa, een belangrijk pelgrimsoord voor katholieken en zeker voor de Polen. Dit alles vanwege de zwarte madonna, een schilderij met een zwarte (donkerbruine) Maria en Jezus. Aangezien wij niet als pelgrims maar als ordinaire toeristen langskomen, zijn we niet naar binnen gegaan, maar hebben het kloostercomplex met de 105 meter hoge toren van de buitenkant bewonderd.
Ondanks een groot aantal vervallen en grauwe huizen, blijkt dat de Polen ook erg veel van kleur houden in huizen. We hebben een stadswijk gezien met alleen maar helderblauwe daken, pleintjes met huizen in allerlei verschillende kleuren en bijvoorbeeld ook dit huisje in Czestochowa.
	Deze streek staat bekend om z'n rotsformaties en de vele grotten die er zijn. Ook staan er de zogenaamde Adelaarsnesten, een serie van kastelen op hoge rotsen die ooit gebouwd zijn door koning Kazimierz III in de 14e eeuw ter verdediging van zijn land. In Olsztyn zien we restanten van een ooit immense burcht.
Wanneer we verder naar het zuiden rijden, worden we weer geconfronteerd met het Poolse vrije ondernemerschap: om wat bij te verdienen verzinnen mensen van alles om te verkopen. Gisteren zagen we hele parkeerplaatsen omgebouwd tot markten waar veel keramiek en opgezette beesten werden verkocht, nu komen we langs de autoweg ineens allemaal mensen met potjes en busjes met groente en fruit tegen. Ze zitten om de paar meter en er ontstaan soms gevaarlijke situaties wanneer automobilisten ineens willen stoppen bij zo iemand op de smalle strook naast de weg.
Maar wanneer we Ogrodzieniec binnenrijden om het adelaarsnest daar te bekijken worden we werkelijk binnengehaald door particuliere familie-ondernemers die graag willen dat we onze auto in hun tuin parkeren. 5 Zloty willen ze hebben (€ 1,25), maar we hebben alleen een briefje van 50 en ze hebben geen wisselgeld. En, evenals vrijwel iedere andere Pool die we tot nu hebben gesproken, spreken ze geen woord buitenlands. En wij kennen maar 10 woordjes Pools. Met handen en voeten hebben we het over Nederland, Europa, de Euro en dat Polen volgend jaar bij de Europese Unie komt en we geven ze € 1,50 aan Euro-muntgeld. Uiteindelijk leken ze het te snappen en vonden ze het ook wel grappig. Hopen we dan maar. Ze hebben het uitpersen van toeristen in ieder geval al goed onder de knie: 2x zo duur als in een Poolse stad op een parkeerplaats met bewaking. Maar dit was natuurlijk wel speciaal, parkeren op het gazon en oma die toezicht houdt.
	Het kasteel is in en tussen de rotsen gebouwd en is een paradijs voor bergbeklimmers die ook druk oefenen op diverse rotsen. We lopen om het immense kasteel heen en moeten zelf ook heel wat klauteren.
	Het wordt wel de meest romantische en geheimzinnige burcht van Polen genoemd, maar waarom weten we niet. Het is groot, heel erg groot en de combinatie van rotsen en gebouwen is apart en zeker indrukwekkend. Lies demonstreert hier nog even dat ze echt (bijna) geen last meer heeft van hoogtevrees. En onze conditietraining hebben we vandaag ook wel gehad met al die beklimmingen.
Van het vlakke land zijn we nu duidelijk in heuvellandschap terecht gekomen en langzamerhand dalen we naar het zuiden af, richting Krakow. De hele dag hebben we prachtig weer gehad (27° en veel zon) en we hebben regelmatig lopen zweten. Maar nu betrekt de lucht en het ziet er steeds dreigender uit. Wanneer we zo'n 35 kilometer voor Krakow allemaal motels zien staan voor € 25 of minder, besluiten we nog maar eens overdekt te slapen. Uiteindelijk hebben we om 7 uur al iets geregeld en hebben we een eenvoudige kamer voor € 18. Meer hebben we ook niet nodig.
Volgens het Poolse weerbericht (ja, de plaatjes kunnen we gewoon lezen) worden de komende dagen een mix van zon en wat regen en wordt het helemaal droog vanaf zondag. We wachten het af, voor vandaag was heel veel regen voorspeld, maar we hebben weer eens geluk.
Tja, wat valt over deze laatste foto te zeggen: Teije aan het werk aan de vakantie in de vakantie. Inderdaad, de laptop staat klaar om het reisverslag in te typen. Het heeft wel wat, meteen de foto's bekijken en een reisverslag schrijven. De details staan nu nog veel scherper in ons geheugen dan wanneer we het pas weken erna schrijven. We maken wel altijd kladjes met aantekeningen, maar dit is toch accurater. Maar even een waarschuwing: wanneer we het te leuk of te druk hebben, zal je een paar dagen moeten wachten op het volgende verslag. Tot morgen.