Home -> Tsjechië -> Reisverslag 2003 -> Vrijdag 18 juli

Boheems Paradijs, Reuzengebergte (400 km)

De dag begint droog en bewolkt en we gaan vandaag een tocht maken naar het Boheems Paradijs en het Reuzengebergte. Het Boheems Paradijs ligt zo'n 75 kilometer ten noorden van Praag en is een natuurgebied vol grillige rotspartijen waar wij af en toe één van moeten opklimmen. Het is een vrij groot gebied en ideaal om te wandelen. Wel zijn de kleinere wegen erg slecht: vol gaten van soms wel 15 tot 20 centimeter diep.
	In Jicin, dat aan de rand van het Boheems Paradijs ligt, houden we onze eerste pauze. Het is een klein maar levendig dorpje en terwijl we rondwandelen breekt ook nog eens de zon door. Het kan niet beter. De koffie die ze er schenken smaakt echter naar water zoals we ook de andere Nederlanders op het terras hoorden zeggen.
De natuur is hier prachtig, maar majestueus erboven uit stekend staat de burchtruine Trosky. Twee torens gebouwd op de hoogste rotspieken in de omgeving bieden een wijds panorama. Ze doen hier van alles om aan geld te komen: voor € 0,60 mag je een foto maken van enkele geketende roofvogels die er duidelijk niet echt happy mee waren, zoals een grote uil in het volle daglicht.
Wanneer we verder rijden naar het reuzengebergte blijkt dat deze streek erg in trek is bij Nederlanders: 5 Polen komen we tegen, 3 Duitsers en honderden Nederlanders. Het zal hier wel goedkoop zijn... Er wordt druk aan de wegen gewerkt en dat is ook hard nodig, want net als in het Boheems Paradijs zitten er veel gaten in de weg.
	In Mala Skala zien we een leuk kerkje tegen de rotsen aangebouwd. Ook hier zijn weer veel hoge en steile rotsen, maar vaak zijn ze achter de hoge bomen verscholen.
We rijden door naar het dorpje in het hart van het Reuzengebergte, Spindleruv Mlyn. Het gebied loopt langs de grens met Polen en is zo'n 40 kilometer lang en 20 breed. Het is geen steil gebergte, eerder glooiend en het heeft geen toppen boven de boomgrens. Ook hier zijn weer leuke huisjes te zien, vaak in gebruik als pension of hotel. De prijzen lijken hier echt een stuk goedkoper dan in Praag.
Opvallend in deze streek is wel dat in vrijwel ieder dorpje een fabriek met hoge schoorstenen staat, soms meerdere. De meeste lijken buiten gebruik, maar in de communistische periode hield men ook in deze natuurgebieden totaal geen rekening met het milieu of de gezondheid van de bewoners.
We willen nog wel meer zien van het gebied, maar dan zullen we echt een andere keer moeten terugkomen. We rijden weer richting Praag en eten onderweg iets. Binnen anderhalf uur zijn we op de camping, terwijl we voor ons gevoel veel verder weg zaten.
Al met al is het een rustige dag geweest met maar 1 steile klim naar het kasteel en wat korte wandelingen door mooie gebieden. Morgen nog een laatste dagje Praag en dan gaan we weer richting het hoge noorden.