Al ons Slowaaks geld is nu op; het hotel was toch wat duurder
dan we dachten. De benzine is ook bijna op, maar we redden het nog net tot
in Tsjechië. We voelen ons weer een stuk beter dan gisteren, ook door
de goede nachtrust. Vandaag hebben we een vaag omlijnd plan voor ogen: een
paar dingen te bezichtigen en dan zoveel mogelijk richting Praag waar we
een tijdje willen rondhangen.
Het eerste deel van de trip voert ons weer door Oost-Moravië,
een bosrijk en bergachtig gebied. Om de paar kilometer is wel weer een nieuw
dorpje dat prachtig verscholen ligt in de natuur. Onze eerste stop is in
Stramberk, een dorpje waar een heuveltop met daarop een toren domineert.
Stramberk is een speciaal dorp door de architectuur: huizen
gebouwd van onbewerkte boomstammen en planken op een gemetselde fundering.
De meeste stammen zijn wel geteerd zodat ze niet gaan rotten.
Tussen de middag pauzeren we in Olomouc, een stad vol kerken
en andere monumenten. Wanneer we er door rijden lijkt het allemaal erg industrieel
en modern, maar het oude centrum is prachtig. Het centrum is vol grote pleinen
die omzoomd zijn met barokke gebouwen en vaak zijn er meerdere fonteinen
per plein. Hiernaast de gigantisch grote pestzuil op het raadhuisplein.
Het astronomisch uurwerk op het raadhuis uit de 15e
eeuw is in de Sovjettijd gerestaureerd en met sociaal-realistische motieven
versierd. Op huizen en bijvoorbeeld op rioolputten zijn nog steeds symbolen
terug te vinden uit het oostblok-tijdperk.
Wat ons in Tsjechië ook steeds opvalt, en dan vooral
in de wat grotere dorpen en stadjes, is de hoeveelheid reclame. Het lijkt
wel alsof ze met al die schreeuwerige kleuren en grote letters de grauwheid
van het verleden willen verjagen. Wij vinden het wat overdreven...
Vanuit de verte hadden we al gezien dat er ook een grote kathedraal
was, maar wanneer we erheen lopen blijkt het wel heel erg ver te zijn en
we nemen genoegen met een foto van veraf.
In een supermarkt kopen we een tray biertjes (24 stuks) voor
de komende dagen en wanneer de kassajuf 54 biertjes aanslaat protesteren
we heftig. Ze kent geen Engels, Duits of Frans en ze wijst alleen maar op
het bedrag: zoveel betalen. En wij: nee, nee, nee. Uiteindelijk worden er
allerlei andere personeelsleden bij geroepen en wordt de bon gecancelled.
In plaats van 1x 24 biertjes aan te slaan gaat ze nu ieder blikje afzonderlijk
scannen. Wij staan er glimlachend bij en halen onze schouders op naar de
mensen achter ons: sorrie mensen, wij kunnen we ook niets aan doen dat deze
juf niet kan tellen. De kassajuf kan het niet echt waarderen, maar dan moet
ze ons ook maar niet proberen af te zetten.
Vandaag doen we opnieuw een poging om een grot te bezichtigen
in het Moravische Karstgebied en het lukt ons net: om 5 voor 3 zijn we bij
de Balcarkagrot (die om 3 uur de laatste rondleiding heeft). Het is niet
de mooiste grot in het gebied maar wel de enige waarvoor we nog op tijd
zijn.
De grot heeft 3 lagen en we lopen heel wat trappen op
en neer. We hebben een wat lacherige groep en een gids die alleen Tsjechisch
spreekt dus we lopen wat achteraan en bekijken alles op ons eigen gemak.
De grot schijnt bekend te staan om z'n kleurschakeringen maar
veel zien we daar niet van. Maar zoals de meeste grotten zijn er veel mooie
plekken en bijzondere zalen met vormen in de rotsen waar je hele sprookjes
bij kunt verzinnen. Een fooi voor de onverstaanbare gids zit er echter niet
in.
Het is 4 uur wanneer we wegrijden bij de grot en we besluiten
ineens door te rijden naar Praag. Het is nog bijna 200 kilometer, maar een
groot deel ervan is snelweg. Tegen half 7 zijn we bij een camping ten oosten
van Praag en er staat een bordje: full, occupied, besetzt. Toch maar even
vragen. Ruimte voor een tent is er niet meer, maar er is nog wel een bungalow
(oftewel een rechthoekig hutje) vrij. Een tent neerzetten kost € 21
per nacht, een 'bungalow' € 29 en dan heb je stroom op de kamer en
een wasbak met stromend water. Wij nemen de hut en we denken dat we de komende
dagen geen tent meer gaan opzetten. Ook hebben we bedacht dat we hier lekker
tot zondag blijven. Wanneer we naast Praag nog meer willen zien, kunnen
we van hieruit altijd een dagje gaan rijden. Even weer een rustpunt in onze
vakantie!