Home -> Oostenrijk -> Reisverslag 2003 -> Zondag 13 juli

De hoogtepunten van Wenen

Ons eerste doel vandaag is de Donauturm waar je met een snelle lift (6 meter per seconde) tot 165 meter hoogte kunt. Het is een eind lopen vanaf een U-bahn station en vanuit de verte zien we al dat er ook gebungyjumped wordt vanaf de toren.
	Wij blijven mooi in de kooi. Het restaurant is dicht en het uitzicht niet echt bijzonder. Dat wil zeggen, je kunt niet veel van de in de stad zo opvallende gebouwen vanuit hier zien.
	Dan het reuzenrad maar proberen. In zo'n 10 minuten zijn we rondgedraaid, maar het uitzicht is een beetje hetzelfde en ditmaal regent het ook nog. Misschien zijn we echt te verwend...
	Daarna lopen we naar het Hundertwasserhaus, dat beschilderd is door een kunstenaar die niet tegen rechte lijnen kan. Het is een redelijk normaal gebouw dat bijzonder wordt door de kleuren en gebogen lijnen. Er is uiteraard wel een commerciële attractie van gemaakt.
	Ons volgende uitstapje is het Schmetterlinghaus. Volgens de gids 'duikt u in een fantastische wereld van dieren, planten, boomreuzen en watervallen'. Op ons kwam het over als een zeer broeierige kas van ongeveer 30 meter lengte met een paadje naar het einde en een paadje terug. De boomreuzen waren nep en de watervallen hooguit stroompjes die een beetje naar beneden vielen. De vlinders waren wel fantastisch mooi en daar ging het tenslotte om!
Ondertussen zijn we al wel zo'n € 40 aan entreekaartjes kwijt; we hebben sinds we in Oostenrijk zijn aangekomen al bijna net zoveel geld uitgegeven als de weken ervoor samen! En dan rekenen we de overnachtingen nog niet niet mee. Het is een mooi land, maar zeker niet goedkoop.
De zon schijnt en verdwijnt; af en toe regent het zelfs. We lopen weer heel wat kilometers af en soms moeten we even een rustpauze inlassen, zoals op dit (zonnige) plein.
	Langs het keizerlijk paleis lopen we 's middags nog naar de Votivkirche die we gisteren alleen vanuit de verte hebben gezien. Het plantsoen van waaruit we de kerk hebben gefotografeerd is het Sigmund Freud plein. Op de steen op de voorgrond staat een spreuk van hem: "Die stimme des Intellekts ist nur leise".
	Voor het monumentale gemeentehuis is wekenlang een open-air filmfestival aan de gang in het kader van vreedzame coëxistentie. Kraampjes uit allerlei landen verkopen hun etenswaar aan de Weners en toeristen. Grappig is dat de Russische stand hamburgers en hotdogs verkoopt.
Terug op de camping lopen we nog even de straat af omdat we daar een mooi gebouwtje hebben gezien: het is het zogenaamde Nymphaeum Omega, ook wel het Brunnenhaus genoemd dat speciaal gebouwd is naast een 1000-jarige eik.
Al met al was het weer een drukke dag, vooral het transport (bus, U-bahn, lopen) naar de verschillende plekken. En de mooiste dingen waren weer eens gratis. Wenen is een indrukwekkende stad, maar wij hebben voor nu even genoeg gezien.