Home -> Oostenrijk -> Reisverslag 2003 -> Woensdag 9 juli

Grossglocknerstrasse (75 km)

Na een erg koude en vochtige nacht op een leeglopend luchtbed worden we wakker onder een grauwe hemel. Het luchtbed hebben we 's nachts nog opgepompt en bleek een beetje te lekken bij de dop. Niet echt lekker wanneer je op de koude en natte grond ligt. Maar wanneer we wegrijden bij de camping vergoeden de eerste plaatjes van watervallen al weer heel veel.
	Ons doel vandaag is het Grossglocknergebied en het nationale park Hohe Tauern. Daarvoor rijden we eerst naar het plaatsje Heiligenblut dat ruim 1300 meter hoog ligt.
	Met de kabelbaan (€ 13,50 p.p) gaan we omhoog naar Schareck, een top die op 2604 meter hoogte ligt. Ondanks het grote hoogteverschil zijn we binnen een kwartier boven en we zijn blij dat we onze truien aanhebben. Het is er 12 graden.
	De gewone stoeltjesliften werken niet, maar Lies is er al helemaal klaar voor.
	Het landschap is overweldigend groots en het is jammer dat het zo bewolkt en koud is. Vanaf deze plek zijn 40 toppen hoger dan 3000 meter te zien, waarvan de Grossglockner met 3797 de hoogste (en tevens van Oostenrijk).
Teije loopt nog een stuk verder omhoog en laat zich door een medetoerist (een Nederlander uiteraard, zoals de meerderheid van de toeristen hier) op eenzame hoogte fotograferen.
	En neemt nog een sneeuwbal voor Lies mee, waar ze zich echter geen raad mee weet. Het is al zo koud!
's Middags rijden we de Grossglocknerstrasse en bezichtigen onder meer de Pasterze gletsjer met een lengte van 9 kilometer. De wegen zijn bochtig maar zeer goed en we komen met de auto tot op hoogten van ruim 2500 meter. Maar wat is het koud... Desalniettemin blijven de panorama's fantastisch, hoewel we € 26 tol toch wel wat veel vinden.
Wanneer we tegen de avond terug op de camping zijn breekt de zon af en toe even door en dan wordt het meteen lekker warm. Jammer genoeg duren die periodes hooguit 5 minuten.
	Om niet de hele avond in de kou hoeven te vernikkelen gaan we Döllach in, eten wat in een vriendelijke Gaststübe en lopen wat rond in dit leuke dorpje. Huizen waarin hout is verwerkt hebben voor ons iets speciaals, het maakt ze een stuk levendiger op de een of andere manier.
Het blijft hier langer licht dan in Kroatië maar veel hebben we er niet aan. Tegen 9 uur is het al niet meer te doen om met trui en jas aan buiten te zitten en we hebben maar een klein tentje. Dat wordt dus weer vroeg naar bed.