Home -> Kroatië -> Reisverslag 2003 -> Maandag 7 juli

Mmet Joško naar Zadar (40 km)

Onze laatste dag in Kroatië dus nemen we de gelegenheid te baat om nog een flink zonnebad te nemen voor een tweede laag, want de eerste begint al te vervellen. Het lijkt ietsje koeler dan de afgelopen dagen, maar nog steeds erg warm.
In Nin doen we aan het einde van de middag wat boodschappen en gaan daarna naar Zadar waar we met Joško hebben afgesproken. Zo kunnen we tenminste een tijdje met hem praten zonder dat hij steeds op z'n klanten moet letten. Zodra we de auto geparkeerd komen we erachter dat we onze portemonnee kwijt zijn, waarschijnlijk laten liggen in de supermarkt in Nin of daar op de parkeerplaats verloren. Er zat zo'n € 40 in, maar om er nu direkt 20 kilometer voor terug te rijden, nee. Dan pinnen we maar even opnieuw.
	In het begin slenteren we wat door het stadje, van terrasje naar terrasje en we eten wat. Joško weet heel wat te vertellen over de stad. Zijn familie is van oorsprong Ialiaans, maar het blijkt dat een heel stuk van de Kroatische kust tot de 2e wereldoorlog bij Italië behoorde. Pas daarna is het deel gaan uitmaken van Joegoslavië.
	Aan de oostkant van de oude stad, gelegen op een schiereiland, ligt een haventje en de oude toegangspoort. Joško weet te vertellen dat Zadar vroeger inderdaad al een Romeinse stad was met een forum en een tempel waarvan we de resten eerder hebben gezien.
	Veel van het oude gedeelte is in de laatste oorlog verwoest door bombardementen. Het stadje schijnt vrijwel dagelijks gebombardeerd te zijn, op korte rustpauzes na waarin een bestand was afgekondigd. Joško is een aantal keren ternauwernood ontsnapt aan de dood, maar niet al zijn leeftijdgenoten zijn zo gelukkig geweest.
Vanaf de boulevard aan de zuidkust zien we de zon fantastische kleuren produceren bij het ondergaan. Ook hebben we prachtig uitzicht op de vele eilanden voor de kust; het zouden er 365 zijn, 1 voor elke dag van het jaar. De familie van Joško heeft een huisje op één van de eilanden en hij nodigt ons uit om de volgende keer dat we naar Kroatië komen, daar te verblijven. Klinkt wel heel aantrekkelijk.
	We lopen het hele stadje wel twee keer af, eenmaal door alle nauwe straatjes, waaronder het steegje waar Joško is opgegroeid, en langs de kade. In het centrum is het ontzettend druk met Zadarezen en toeristen, bij de kust kun je even rustig langs de kade zitten en genieten van het prachtige uitzicht.
	Lies gaat per ongeluk nog even pootje baden in het warme water van de Adriatische Zee.
Al met al hebben we een fantastische avond en weten heel wat meer over Zadar en over Joško. We mogen hem ontzettend graag en het is wederzijds. Een goede reden om nog eens terug te komen, nog los van het mooie landschap en het lekkere weer. Af en toe gebeurt het dat we zo'n speciaal iemand ontmoeten waar het zo mee klikt en voor ons is dat heel waardevol. Zoals Joško het zegt: meeting a Croatian in Japan.