Misschien begint het wat eentonig te worden, maar na een uitgebreid
ontbijt duiken we eerst weer de zee in. We moeten thuis toch kunnen laten
zien dat we ook echt vakantie hebben gehouden...
's Middags hebben we het echt wel even gehad met het zonnebaden
en stappen we in de bloedhete auto. Allereerst rijden we naar het plaatsje
Pirovac en het valt ons op dat ze hier langs de kust al helemaal ingesteld
zijn op het toerisme, alsof er momenteel op geen enkel ander gebied geld
valt te verdienen. Iedereen lijkt z'n huis wel om te bouwen tot bed &
breakfast of bar.
Vanuit Pirovac trekken we het binnenland in, richting bergen
en daar komen we tweemaal een kudde schapen tegen met herder, waarvan deze
op de weg. Tekenen van landbouw zijn er niet veel en de meeste begroeiing
is laag, alsof de vegetatie nog niet zo oud is. Sporen van afgebrande bomen
doen vermoeden dat deze regio misschien wel is platgebrand tijdens de oorlog.
Ook nu komen we weer door tientallen verwoeste en verlaten dorpen. Soms
zijn nieuwe dorpen op enkele kilometers afstand gevestigd die wel op de
kaart staan in tegenstelling tot de verlaten dorpen. Het is een dieptrieste
aanblik en we kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe ontredderd deze mensen
moeten zijn geweest.
Af en toe is er een verwoest dorp waar je ziet dat men toch
de moed heeft gehad opnieuw te beginnen: nieuwe huizen naast de oude, een
nieuwe kerk en nieuwe wegen. In een stad als Zadar zijn de vernieuwingen
al veel eerder begonnen, waarschijnlijk omdat er meer geld voor was.
Wanneer we terug zijn op de camping zien we dat er niemand
op Joško's terras zit, dus gaan we er even heen en kan hij een tijdje
rustig bij ons komen zitten. We vragen hem naar zijn oorlogservaringen.
Drie jaar heeft hij voornamelijk in een schuilkelder gezeten, gelukkig net
te jong om in militaire dienst te hoeven, maar een normale jeugd heeft hij
zeker niet gehad. Geen onderwijs meer na z'n 15e en bijna 4 jaar lang bombardementen
aangezien op Zadar door het 'eigen' Jugoslavische leger. Hij is overtuigd
pacifist geworden.
Morgen gaan we nog even naar Zadar en drinken wat met hem
buiten zijn werk om; dat is toch wat ontspannender en leuker. We hebben
er een leuke, aardige vriend bijgekregen!