In
de brandende hitte gaan wij Zadar bekijken
| Al vroeg liggen we weer bij het strand maar er staat wat minder wind dan gisteren en dit keer voelen we hoe we verbranden. Af en toe even de zee in, weer opdrogen in de zon met het zilt nog op onze huid. Na 2 uur zijn we zo verstandig om even uit de zon te gaan, maar we voelen het gloeien. | ||
|
's Middags wordt het tijd om weer eens wat te gaan doen en we brengen een bezoek aan Zadar, het stadje dat ongeveer 15 kilometer van de camping verwijderd ligt. Het oude centrum ligt op een smal schiereiland. | |
|
Aan het plein staan een kerk en een soort burcht maar aangezien we geen reisgidsen van Kroatië hebben, kunnen we er weinig over vertellen. Op het plein is men ook bezig met de reconstructie van een Romeins bouwwerk. Het zou een forum kunnen zijn of misschien wel een tempel. Deze kuststreek ligt tegenover Italië dus het is niet verwonderlijk dat de Romeinen hier ook een stad hadden. | 
|
|
We lopen het hele schiereiland af maar moeten af en toe wat verkoeling zoeken want de hitte wordt nog eens versterkt door de zeer gladde, witte stenen die in het centrum liggen. Gelukkig is de zee nergens veraf en staat er een licht briesje. | 
|
|
Om een deel van het centrum is nog een oude stadsmuur te zien en er staan nog veel monumentale gebouwen, meer dan we verwacht hadden. Het is een leuk stadje maar met deze hitte toch niet echt uitnodigend om lang rond te lopen. Een groot deel van de tijd brengen we dan ook op terrasjes door. | 
|
| Zadar is duidelijk een havenstad en er gaat onder meer een ferry naar Italië. Ook zijn er vele cruiseschepen die toeristen proberen te lokken om de eilanden voor de kust te bezoeken. Op zich trekt ons dat wel, maar dan niet op een boot met 200 anderen en een vast programma. | 
|
|
| Aan het eind van de middag keren we naar de camping terug en gaan nog een uurtje bij zee liggen om onze rode huid nog wat extra te martelen. Ik (Teije) zit nog een tijd met Joško, de ober van een bar te praten. Het is een zeer vriendelijke jongen en hij vertelt me honderduit over zichzelf, z'n leven en het land. We mogen elkaar wel. Hij is eigenlijk musicant en morgenavond heeft hij een reünie met z'n oude band: voor het eerst in 11 jaar speelt hij weer met z'n oude kameraden en wij zijn van harte uitgenodigd. | ||
| 's Avonds laat gaan we met ons beiden nog even naar de bar en kletsen nog wat verder met hem. Door de hitte glijdt de drank iets te gemakkelijk naar binnen en ik wankel toch een beetje wanneer we weer naar de tent teruglopen. | ||
