Home -> Schotland -> Reisverslag 2002 -> Zondag 7 april

Zonnen in Strathconnon en Glen Affric

Het belooft een mooie en warme dag te worden vandaag en daarom gaan we wat mooie wandelplekken opzoeken. Allereerst rijden we naar Strathconnon. Vanaf Marybank loopt een single track road langs Loch Beannacharain. Het is een doodlopende weg, dus we moeten hetzelfde stuk ook weer terug, maar het is zeker de moeite waard.
	De weerspiegeling van deze heuvel met al z'n kleurtjes in het water is een prachtig gezicht. Alweer zo'n prachtige, rustige plek.
We willen hier een wandeling gaan maken, maar ook de midges (kleine steekmuggen) hebben zin in een dagje uit. Met duizenden zwermen ze om ons heen en wanneer we stil gaan staan of zitten worden we ermee bedekt.
	Binnen 5 minuten zijn we omringd door enkele duizenden exemplaren die achter ons aan blijven zitten en Teije wordt op meerdere plekken gestoken, omdat hij dom genoeg in t-shirt wil lopen. Dus we rennen uiteindelijk maar weer terug naar de auto om een ander mooi plekje te zoeken waar wat minder ongedierte is.
	Langs de Beauly rivier komen we langs Aigas House (links, in de verte), op weg naar Glen Affric. Twee jaar geleden zijn we er ook geweest, maar de foto's die we toen hebben gemaakt waren grotendeels mislukt en vervolgens was ons rolletje op. Sommigen noemen het gebied rond Loch Affric het mooiste gebied in Schotland en het is inderdaad wonderschoon.
Nadat Iain, onze vriend in Beauly, dit gelezen had, stuurde hij de volgende opmerking: "Ja, ik heb dat ook gehoord over Affric. Eigenlijk wordt de glen en niet alleen het Loch beschouwd als de mooiste van Schotland. Historisch gezien was dat niet altijd het geval. Glen Affric was eigenlijk één van de glens die pittoresker werden na het onderwaterzetten ervan door waterkrachtcentrales. Loch Benevean (houdt de Gaelic naam aan, dat is juister) heeft veel baaien, inhammen en interessante plekken. De weg die er hoog boven langs loopt geeft de beste uitzichten. Wanneer je Glenstrathfarrar gezien had voor het onder water werd gezet dan zou je weten dat je de allermooiste glen in heel Schotland had gezien. Loch Monar ligt aan het eind van deze glen en is mijn favoriete visstek. De meeste mooie plekjes bestaan nu alleen nog maar in het geheugen. Wanneer iemand ooit een projekt zou uitvoeren om een beeld te geven van Loch Monar gebaseerd op oude foto's en dergelijke, dan zou ik graag een handje willen helpen, al was het maar financieel."
	Eerst passeren we de Dog Falls, waar we een korte wandeling maken. Geen midges hier. Dat geeft goede hoop voor de rest van de tocht door Glen Affric.
	De uitzichten worden steeds mooier en om de paar minuten moeten we wel even uitstappen om een foto te maken. Je kunt vrij ver de Glen inrijden tot aan een grote parkeerplaats. Dit hele stuk wandelen is natuurlijk ook mooi maar dan loop je wel grotendeels over de weg.
	Dit is Loch Beinn a Mheadhoin dat iets voor Loch Affric ligt. Wij hebben het geluk dat de zon er stralend bij staat wat de schoonheid van de plek goed doet uitkomen.
De weg door Glen Affric eindigt vlak voor Loch Affric. Op de bergen rondom is nog sneeuw te zien, maar met deze temperatuur van bijna 20°C zal dat binnenkort ook wel smelten.
	We parkeren de auto en gaan op pad. We kiezen voor de oostkant van het loch, maar de volgende keer nemen we de westkant. Al snel verliezen we namelijk het oog op het loch en raken steeds verder uit de buurt.
	Af en toe kunnen we tussen de bossen door nog een glimp opvangen van het meer, maar bossen en vooral ook afrasteringen zorgen ervoor dat we niet dichterbij kunnen komen. Private property staat er overal op de borjes. Ondanks dat kunnen we toch nog een paar mooie plaatjes schieten, waaronder een van Lodge Affric, hier rechts.
	Op een bepaald moment staan we op het punt om terug te keren, omdat we steeds verder verwijderd lijken te zijn van het loch. Teije moet zo nodig nog even door, maar vindt daarbij wel een beekje. Helaas voor Lies, ook zij moet nog een eind lopen om er te komen. De rest van de middag zijn we lekker daar blijven zitten. We hebben broodjes bij ons, allebei een goed boek en Teije zelfs de handleiding van de digitale kamera. Eindelijk kunnen we een foto van onszelf maken zonder anderen te hoeven vragen. Hier het resultaat.
	En Lies natuurlijk, die het niet kan laten naar steentjes te zoeken wanneer er een beek in de buurt is... Een heerlijke middag.
	We zitten en liggen uren in de zon we genieten van het warme weer. Geen midges hier en geen toeristen. Af en toe komt er een wandelaar langs in de verte waar we naar zwaaien, maar voor de rest is er alleen rust en de natuur. En de tijd vliegt, sneller dan we willen.
	Tegen 6 uur begint het wat frisser te worden en besluiten we toch maar weer terug te gaan; we hebben nog een hele wandeling te maken. En ook op de terugweg kunnen we het niet laten om nog een aantal foto's te maken.
Tegen 8 uur zijn we weer terug in het hotel, vlak voor het donker wordt. We hebben een zalige rustdag gehad, mooie natuur gezien en toch ook weer nieuwe dingen gezien. Na een korte rustperiode op onze kamer dalen we daarna weer af naar de pub. Na een flinke maaltijd genieten we verder met de mensen die hier wonen, leven en werken. Teije moet nog even aan het werk met de computer (een schroefje los, wat software verkeerd ingesteld), maar zit al gauw weer tussen de mensen. Als altijd in dit hotel is het gezellig en prettig om te vertoeven. Zeker wanneer we met Iain en Cathy even apart gaan zitten om te kletsen. Het is grappig om te zien dat mensen in zo'n korte tijd (we zijn er pas 2 weken geweest in 2 jaar tijd) zo'n band kunnen ontwikkelen, door taal-barrieres heen. We houden van Schotland om het landschap, maar deze vriendschap geeft zeker heel veel extra's.