Home -> Schotland -> Reisverslag 2002 -> Vrijdag 5 april

Van Skye naar Beauly, Eilean Donan, Plockton

Na het ontbijt vertrekken we snel uit Portree omdat we veel willen doen en zien deze dag. Het is frisjes en er hangt een vage nevel over het eiland.
	We hebben geprobeerd deze nevel vast te leggen op foto's, maar dat is toch heel moeilijk, blijkt wel. De naam Skye is afgeleid van het Noorse woord voor wolk (skuy) en in het Gaelic is de bijnaam Eilean a Cheo, Eiland van Mist.
Vlak voor Kyleakin en de Skye Bridge slaan we af om over de bergen naar Kylerhea te rijden. Het is een fantastische weg met veel steile stukken en een prachtig landschap. Vanaf Kylerhea vaart een pontje naar Glenelg op het vasteland. Een andere keer, besluiten we, want vandaag hebben we andere plannen.
De kastelenmanie drijft Teije nog even naar het dorpje Kyleakin waar deze ruïne van een oud fort te zien is, Castle Moil. De legende vertelt dat een Noorse prinses hier voor het eerst tol invoerde en een ketting over het loch legde wanneer schepen niet wilden betalen. De plaats heeft inderdaad een connektie met de Noormannen, want Haken (of Haakom VI), de noorse koning voer hierlangs op weg naar zijn ondergang (niet door de Schotten, maar dankzij het slechte weer) in 1266. De tol wordt nu op de brug geheven, de duurste tolbrug van Europa volgens de Schotten (£ 4,70 voor een auto in het laagseizoen). Later dit jaar zullen we de brug tussen Denemarken en Zweden passeren en die is toch echt een stukje duurder (ca. € 30).
	Eenmaal weer op het vaste Schotse land, rijden we naar het Eilean Donan Castle, waar we in 2000 ook al op bezoek zijn geweest. Het kasteel is oorspronkelijk in 1230 opgericht om het gebied tegen de Noormannen te verdedigen en is strategisch gelegen tussen 3 lochs: loch Alsh, Long en Duich.
	In de 18e eeuw werd het kasteel opgeblazen en de huidige gebouwen dateren uit het begin van de 20e eeuw. Toch lijkt het een echt middeleeuws kasteel. Door de mooie ligging is deze plek voor diverse films gebruikt (o.a. Highlander en Braveheart). Meer info en veel meer foto's op de kastelenpagina.
In het kasteel zijn diverse kamers ingericht met duidelijke informatie (ook in het Nederlands) over het kasteel, zijn geschiedenis en de rekonstruktie ervan in de 20e eeuw. Hier tikt Lies het (opgezette) keukenpersoneel even op de vingers. (Oh ja, officieel is het verboden binnen te fotograferen...). Je bent al gauw een uurtje of 2 zoet in dit kasteel.
	Na dit bezoek rijden we naar Plockton, het schilderachtige dorpje langs de westkust waar palmbomen groeien dankzij de warme Golfstroom uit Mexico. Het dorpje leunt tegen de woeste bergen aan en biedt uitzicht over Loch Carron met ontelbaar veel kleine eilandjes.
	Er staat vrij veel wind en het is niet echt warm, maar 's zomers is dit een heerlijke plek om even te onthaasten.
	Wij maken een korte wandeling door het dorp en eten een hapje in het Haven Hotel. De omgeving rond Plockton is erg groen door het klimaat dat net iets warmer is dan de rest van Schotland.
En verder gaan we weer, naar het noorden langs de bergachtige kust van loch Carron. Uit onze beschrijvingen in de diverse reisverhalen over Schotland zul je het wel gemerkt hebben: wij vinden de westkust van Schotland prachtig, vooral het gebied dat tot de Hooglanden behoort.
	Aan de overkant van loch Carron rijden we nog even langs de ruïne van Strome Castle, maar we mogen er niet in vanwege instortingsgevaar.
We zijn nu op het schiereiland Applecross aangekomen en besluiten een rondje te rijden. We nemen de noordelijke route: vlak voor Shieldaig slaan we linksaf naar Fearnmore, vervolgens naar het zuiden tot aan Applecross en via de Bealach-Na-Ba weer terug. Een ronde van een uur denken we, maar het worden er ruim twee. De weggetjes zijn steil en smal, af en toe ijzingwekkend, maar dat word ruim gecompenseerd door de prachtige vergezichten, zeker aan de noordkant van het schiereiland.
	We hebben de afgelopen paar dagen al meer mooie (en spannende) routes gevolgd, maar dit is ook zeker een topper.
	Vanaf de westkust heb je prachtig zicht op Raasay en daarachter het noordelijke gedeelte van Skye. Hemelsbreed zijn we niet zover verwijderd van ons startpunt van die ochtend. Ondertussen is de lucht helderblauw geworden en de temperatuur stijgt.
Lies is al aardig gewend aan de vele steile afgronden langs de weg, maar toch zijn we geen van beiden voorbereid op de Bealach-Na-Ba, de Pas van het Vee. Dit is de hoogste weg in Scotland en stijgt tot zo'n 625 meter hoogte. Wij komen vanaf Applecross en er zijn hellingen met ruim 20% stijgingspercentage bij, een single track road vol scherpe bochten.
Vanaf de top loopt de weg vervolgens een aantal kilometers recht naar beneden. Je krijgt de neiging om hard te rijden, maar de weg is maar eenbaans, met hier en daar een Passing Place en steile afgronden vlak langs de weg. Gelukkig rijden we aan de binnenkant. Een volgende keer moeten we deze route maar andersom rijden, tegen deze helling op, aan de ravijnkant. We gaan deze route zeker nog een keer rijden!
	Halverwege zien we in het ravijn ineens een kudde rendieren. We zijn heel snel even gestopt en hebben een foto gemaakt met Lies haar camera. Er schijnen hier veel rendieren te leven (en wij dachten dat die alleen in Skandinavië voorkwamen, dus beschouwen we dit maar als en voorproefje voor onze volgende reis in de zomer).
Laat in de middag hebben we ons rondje over dit mooie schiereiland voltooid en besluiten nu in één keer door te rijden naar Beauly, waar we de voorgaande jaren ook zijn geweest. Hoewel de afstand niet zo groot meer is (ruim 100 kilometer), doen we er langer over dan gepland door de single track roads waar het behoorlijk druk is. Een kwestie van steeds weer afemmen, stoppen, doorrijden en weer stoppen. Tegen half 9 arriveren we eindelijk in Beauly en worden hartelijk welkom geheten door Iain en Cathy, de eigenaren van het Caledonian Hotel waar we in de loop van de jaren goed bevriend mee zijn geraakt. Lies voelt zich wat minder lekker en ligt vroeg in bed; Teije brengt een paar genoeglijke uren in de pub door. We zijn (wederom) thuis. En we hebben alweer een fantastische dag in het mooie Schotland achter de rug.