Home -> Denemarken - Zweden - Finland - Noorwegen -> Reisverslag 2002 -> Maandag 17 juni

Jälluntofta - Nyköping

De zon wekt ons vroeg en we besluiten dat we voortaan de ramen wat beter moeten afdekken tegen het licht, met handdoeken of dekbedden of iets dergelijks. Maar het komt ook goed uit omdat we weer veel willen zien en doen vandaag. Allereerst naar Reftele waar we een postkantoor opzoeken om de vergeten motelsleutel op te sturen. Hopelijk houdt de envelop de zware en scherpe sleutel.
Wanneer we weer door de dichte wouden rijden over smalle weggetjes, ziet Teije ineens vanuit de verte een standbeeld; tenminste, dat denkt hij. Wanneer we afremmen en op 50 meter afstand zijn, zien we dat het een echte eland is. Hij staat majestueus op een heuveltje langs de weg en is enorm groot. Hij schrikt echter van ons en springt op de weg om dan razendsnel in de bossen te verdwijnen. Wij hebben geen tijd gehad om de kamera's te voorschijn te halen. Heel jammer, want het is de enige wilde eland die we deze reis te zien krijgen.
Via Jönköping rijden we langs het Vättermeer: 128 km. lang en soms 30 km. breed, een van de grootste meren van Zweden. Bij Habo slaan we af om de Habo kathedraal te bekijken. Het woord kathedraal doet een immens bouwwerk vermoeden, maar het is gewoon een kleine kerk, met losstaande klokkentoren.
Aan de noordkant van het meer ligt het Tivedens nationale park. Het is een prachtig gebied om door te rijden, maar wij gaan eigenlijk ook een beetje voor de grotten. Op de kaart staat tussen haakjes 'grottor' vermeld, maar misschien betekent dat wel heel wat anders, want grotten vinden we niet.
	Wel een prachtig picknick plekje ergens aan een verlaten zandpad. Het is heerlijk weer en we genieten volop van onze uitgebreide lunch (boterhammen met vis of pindakaas, een enkele keer kaas, kadetjes, koffie, thee, een gekookt eitje: het lunchmenu voor de komende 3 weken).
	Maar Lies moet ook nog even spelen: zou het plankje het houden? Ze kijkt wel stoer, maar ze is er niet helemaal overheen geweest!
	Nadat we om het noordelijke puntje van het Vättermeer zijn gereden, bezoeken we In Linköping het centrum even en uiteraard een eng toilet: de deur sluit automatisch, maar zou hij ook weer open gaan? Het landschap verandert terwijl we naar de oostkust van Zweden toerijden, er lijken wat minder bossen te zijn en wat meer landbouwgronden.
	De route naar de kamping bij Nyköping is niet helemaal duidelijk en we moeten even zoeken voor we hem gevonden hebben. De ligging ervan is prachtig langs een inham van de Botnische Golf.
	Dit hutje is al een stuk kleiner dan wat we gisteren hadden en er is geen water. Wel weer een koelkast en kookplaat. De laatste twee zaken zullen we ook de rest van de reis in iedere hut aantreffen.
Geen water, dus Lies gaat even de douches testen. Met succes gaat de douche aan, maar door de waterstraal heenreikend naar de kraan, krijgt ze hem maar moeilijk uit. Kletsnat komt ze terug bij de hut. En tijdens de echte douche breekt er een stuk van een tand af, ze heeft er even de pé in. Dat wordt oppassen geblazen met foto's maken!