We voelen het einde van de vakantie naderen en we zijn best
moe. Gelukkig hebben we straks die extra dag in Denemarken nog, maar nu
we naar Oslo gaan en dit onze laatste hele dag in Noorwegen is, voelt vandaag
toch al een beetje als afscheid. Afscheid hebben we ook genomen van onze
buren die we vanochtend voor het laatst zien. Zij blijven een dag langer
in Oslo en gaan dan per boot naar Frederikshavn in Denemarken.
De eerste 200 km. van de rit voert ons over troosteloze hoogvlakten
waarbij we nog een aantal onverlichte U-bocht-tunnels passeren. Het weer
is somber en af en toe wanen we ons ver boven de poolcirkel (nee, daar was
het veel warmer en zonniger...). Langzaam dalen we het gebergte af over
soms spektakulaire stukken weg. Het landschap is niet echt mooi, maar wel
indrukwekkend. Onderweg bekijken we ook nog een aantal staafkerken. Zeven
hebben we nu gezien van de 32 die er zijn.
De bergen worden heuvels en we missen de bergen nu al. Gelukkig
krijgen we nog genoeg nieuwe en onbekende dingen te zien waardoor we ons
niet vervelen.
Met het verlaten van de bergen klaart ook het weer op. We
rijden langs nog een aantal indrukwekkende fjorden en lunchen uitgebreid
in een mooi en bosrijk gebied.
Maar voor we het weten zijn we in Oslo, een stad met bijna een
half miljoen inwoners. Iets buiten het centrum parkeren we de auto en lopen
dan terug het centrum in.
Uiteraard zijn er weer mooie gebouwen zoals kerken te bezichtigen
maar we treffen ook een moskee aan.
De stad is goed beloopbaar en we wandelen van het station naar
de haven waar we op een terrasje neerstrijken om te genieten van het uitzicht.
Zin in museumbezoek hebben we vandaag niet, we willen gewoon de sfeer proeven
en een indruk van de stad krijgen.
Oslo is een rustige, maar wel levendige stad en we vermaken
ons er prima. Na een uur of drie lopen we weer richting auto op zoek naar
onze laatste blokhut in Noorwegen.
We verdwalen nog even in de buurt van Oslo door een afslag
te missen maar binnen een uur zijn we in de buurt van Skarnes, ten noordoosten
van Oslo waar we een blokhut hebben gereserveerd. Het blijkt de meest luxe
te zijn die we tot nu toe hebben gehad met water, een magnetron en een wc.
Het weer is aangenaam en we kunnen nog uren buiten zitten. Alleen de omgeving
is saai: het landschap is vlak, net Nederland, en we snappen niet wat al
die Noren hier in een stacaravan te zoeken hebben. Hebben ze zo'n mooi land
en gaan ze hier op de kamping staan... Onbegrijpelijk.
Lies bestudeert de kaart nog eens voor de lange rit naar Denemarken
morgen. Tot nu toe hebben we nog niet uitgerekend hoever het is, en we zijn
even bang dat het meer dan 1100 kilometer is, maar na wat rekenwerk komen
we gelukkig maar tot zo'n 900 km. En daarna hebben we weer een dag echte
vakantie!