Ten noordoosten van Mitchelstown liggen diverse grotten, maar
we gaan er maar van uit dat die in december wel gesloten zullen zijn, zoals
de meeste die we zijn tegengekomen. Af en toe valt er een klein beetje motregen,
maar dat is dan ook de eerste regen die we hier in Ierland meemaken, dat
hadden we al veel eerder verwacht.
Door de mooie Glen of Aherlow rijden we eerst naar Tipperary,
bekend van de song (it's a long way to Tipperary), maar verder stelt de
plaats niet veel voor. Eigenlijk heb ik pas later door dat we er al weer
voorbij zijn. In de hellingen van de Glen zitten veel grotten die ooit gebruikt
werden door Ieren die zich verzetten tegen de Engelse overheersers.
Al gauw zijn we dan in Cashel waar de beroemde Rock of Cashel
60 meter omhoog rijst uit het landschap met bovenop, natuurlijk, een kasteel.
Het is een indrukwekkend gezicht en ook helemaal niet verwonderlijk dat
het een historisch belangrijke plaats is: St. Patrick, de beschermheilige
van Ierland bekeerde hier in 450 de eerste koningen en tussen 370 en 1100
was dit de zetel van de koningen van Munster.
We rijden van allerlei kanten om het kasteel heen om een goede
foto te maken, en zien dan midden in een wei ook deze ruïne (hierboven
rechts), van een dominicanenabdij uit 1243. Eén van de vele abdij-ruïnes
die door het hele land verspreid liggen.
Van welke kant je het kasteel ook bekijkt, het blijft bijzondere
en uiterst geschikte plek voor een burcht. In het dorp zelf is er nog één,
maar dat is nu een hotel.
Wanneer we Cashel uitrijden willen we via een binnenweg naar
Kilkenny. Het lijkt alsof we maar 1 weg hoeven te volgen, de R691, maar
na een tijdje komen we door plaatsen die helemaal niet op onze kaart staan.
De zogenaamde doorgaande weg blijkt weer niet zo doorgaand als we willen.
Zo komen we onbedoeld in Fethard uit, maar dat hebben we eerst nog niet
door.
En wanneer we deze stadswal en priorij zien, beseffen we dankzij
onze reisgids dat we afgedwaald zijn. En dan gebeuren er allerlei dingen
tegelijk: we willen een foto maken, Teije zit met de kaart op z'n schoot
achter het stuur, hij wil keren op een smalle weg terwijl er verkeer aankomt
en er valt een flesje fris om met de dop eraf. Binnen enkele tellen hebben
we de boel weer aardig onder kontrole tot een tegemoetkomende automobilist
met z'n lampen knippert en naar z'n voorhoofd wijst. Door alle afleidingen
rijdt Teije rechts van de weg, zonder er erg in te hebben (en ik eigenlijk
ook niet). Gelukkig is het pas de eerste keer (en ook meteen de laatste).
Al gauw lijken we de goede weg gevonden te hebben, maar ook
nu gaat het weer een aantal malen mis. Op driesprongen moet je maar raden
of je eerst een stukje naar rechts of naar links moet en dan weer de goede
weg op. Zo krijgen we aardig wat van dit agrarische gebied te zien voordat
we in Kilkenny aankomen, waar alweer een kasteel het plaatsje domineert.
Kilkenny is een prachtig middeleeuws aandoend plaatsje. Naast
de 2 kastelen en 2 kathedralen worden de vele andere middeleeuwse panden
goed onderhouden. Volgens 'kenners' is het het best bewaarde middeleeuwse
stadje van Ierland. De plaats was voor de inval van de Normandiërs
de hoofdstad van het koninkrijk Ossory en ook zetel van verschillende Ierse
parlementen in latere tijd.
Na onze gebruikelijke kop soep maken we nog een wandeling
door het levendige plaatsje. Vrijwel alle wat grotere plaatsen waar we doorheen
komen zijn ontzettend druk: veel verkeer, heel veel mensen op straat en
maar met moeite een parkeerplaats te vinden. De Ieren hebben in de meeste
plaatsen nog nooit van een ringweg gehoord en belangrijke wegen lopen vaak
midden door het dorp of de stad zodat er regelmatig files staan. Hiernaast
een huis in kerstsfeer; nog iets wat we veel zien in Ierland.
Vanaf Kilkenny nemen we allerlei binnenweggetjes naar de oostkust
van Ierland. Ons einddoel is Gorey en wonderlijk genoeg worden alle wegen
nu duidelijk aangegeven en verdwalen we maar 2 keer. Een enkele maal vertrouwen
we het zelf niet en vragen raad aan een vriendelijke Ier, maar iedere keer
blijken we op de goede weg te zitten.
Ook in Gorey loopt de doorgaande weg (Wexford-Dublin) dwars
door de stad en we zijn blij wanneer we in een zijstraat de auto kwijt kunnen.
De hele avond is er een langzaamrijdende file en bijna een kwart van het
verkeer bestaat uit zware vrachtwagens. Gelukkig ligt onze kamer aan de
achterkant van het hotel! We lopen de hoofdstraat door en winkelen nog wat
(goedkope boeken!) en bezoeken nog een pub. Terug in onze hotelkamer merken
we dat we nog jong genoeg zijn voor een koprol over het bed, maar het gaat
niet meer helemaal vanzelf!