Home -> Duitsland -> Berlijn -> Reisverslag 2002 -> Zondag 8 september

Museumeiland, Fernsehturm, Treptow

En alweer een fantastische dag, het weer overtreft al onze verwachtingen. In T-shirt zitten we 's ochtends al op ons balkon.
	En Teije maar tijdrekken, want hij heeft gisteravond een ontbijt op de kamer geregeld, en dat komt maar niet. Uiteindelijk moet hij het wel opbiechten, want het is echt nodig om eens naar de keuken te bellen: de receptie heeft het bericht niet doorgegeven. Maar alsnog komt het ontbijt, weliswaar maar voor 1 persoon...
Vanochtend staat het Museuminsel op ons programma, een eiland in de Spree waarop diverse monumentale gebouwen musea herbergen, zoals het Neues Museum hier rechts, dat vroeger een bouwval was. Duidelijk is dat er druk gebouwd en gerenoveerd wordt. Daarnaast staan er nog 4 imposante musea op dit eiland.
	Het Pergamon museum trekt ons het meest. Eerlijk gezegd was het Teije's favoriete museum vroeger, toen Oost en West nog gescheiden waren. De inhoud is sinds Die Wende flink achteruitgegaan... Misschien komt dat ook wel doordat bijna de helft van het gebouw nu afgesloten is (renovatie). De musea in Berlijn zijn druk bezig stukken te verruilen en de 'beste' plek te geven, maar we kunnen ons niet voorstellen dat ooit het grote Pergamonaltaar (niet op foto) of de Babylonische Ishtar-poort verplaatst zullen worden.
Hammoerabi, de eerste bekende wetgever uit de geschiedenis, liet zijn wetten op een zuil graveren waarvan hier een afdruk staat. De eerste pogingen om de mensheid collektief naar een betere toekomst te leiden (ook al houden we zelf helemaal niet van wetten en regels, ze schijnen helaas wel nodig te zijn).
	Ruim 3000 jaar oud en nu loopt Lies er tussendoor... Hoevelen zullen niet door de poort hebben gelopen toen deze beelden nog deel uitmaakten van Babylon?
	We genieten volop van dit indrukwekkende museum, ook al heeft het minder stukken dan in de DDR-tijd. Vroeger was er ook een oud-Egyptische afdeling, maar een groot deel van die verzameling wordt herverdeeld of krijgt later misschien een plaatsje in het nu afgesloten deel van het gebouw.
Ook de afdeling Islamitische kunst is indrukwekkend. Dat deze godsdienst prachtige kunstvoorwerpen voort heeft gebracht is hier duidelijk te zien. Vooral de vroeg-Islamitische kunst vinden wij erg mooi.
Maar na een paar uur museum zijn onze voeten gaar en wordt het tijd voor wat anders. We lopen nog een tweede hands markt af en besluiten toch nog wat verder te lopen, op zoek naar een terrasje. We lopen richting Oranienburger Strasse.
	Vanaf veel plekken in de stad blijven de Fernsehturm en de Berliner Dom het stadsgezicht overheersen. Oud en nieuw door elkaar met ouderwetse elektriciteitsdraden over de straat heen gespannen.
	In de Oranienburgerstrasse (wijk Mitte) worden we verrast door het grote aantal politie-agenten dat de nieuwe Joodse synagoge bewaakt. Het gebouw is prachtig en we kiezen een terrasje in de buurt om even uit te rusten. Vlakbij de synagoge staat ook het oude postkantoor, een prachtig gebouw en (nog) niet ontsierd door aangrenzende nieuwbouw zoals je elders in de stad wel ziet.
Met de S-Bahn keren we terug naar Alexanderplatz waar we eerst een hapje eten in een voormalig DDR-tentje. Teije herinnert zich nog dat hij hier wel vaker een hapje at en nog steeds is het een arbeiders-bijeenkomst-plaats waar mensen dicht bij elkaar rond de goedkope tafels een warme maaltijd tot zich nemen. En, verwonderlijk genoeg, is het er nog steeds spotgoedkoop (€ 1 voor een groot bier, € 2 voor een warme maaltijd)!
En dan is het tijd voor ons tweede bezoek aan de Fernsehturm, dit keer bij daglicht. Binnen 40 seconden zoeven we omhoog voor een overzicht op Berlijn: oud (zoals de Dom) en nieuw (de bouwwerkzaamheden).
	Das Rote Rathaus, links, en het Nikolaiviertel (de bakermat van Berlijn) rechts. We hebben ze al vanaf de grond gezien en zijn er doorheen gelopen. Zelfs vanaf deze hoogte blijft Berlijn te groot om alle bezienswaardigheden goed te zien.
Maar dit hebben we op foto: 203,78 meter met de lift omhoog; en dat binnen 40 seconden, ruim 5 meter per seconde. Op de vraag aan de liftbediende of hij geen last heeft van z'n maag na een dag werken, bromt hij alleen maar wat: neuh.... Nou, wij voelen het wel!
Teije wil graag nog naar het Treptower park waar hij vroeger regelmatig kwam wanneer hij in oost-Berlijn was. Vanuit de metro zien we hoe we een armoediger deel van Berlijn ingaan, tenminste een deel waar geen miljarden aan renovatie besteed wordt.
	In tegenstelling tot vroeger is het nu ongewoon druk in het park en heerst er een vrolijke, uitgelaten sfeer. Het is warm en na al onze lange wandeltochten is het lekker om hier even uit te rusten.
	Natuurlijk brengen we ook nog even een bezoek aan het gigantische Sovjet-monument, opgericht door Stalin ter nagedachtenis aan de Russen die omkwamen in de 2e wereldoorlog.
Na een korte pauze in het park verlaten we voormalig oost weer en gaan in een uitgestorven S-Bahn naar west, voor een wandeling door Kreuzberg, één van de bekendste wijken van West-Berlijn. Het Viktoriapark omringt de Kreuzberg, met 66 meter de hoogste plek in Berlijn. De waterval staat echter droog.
Maar na deze wandeling zijn we echt helemaal af en de middag is ook al voorbij. We willen alleen nog maar een leuk terrasje zoeken en daar uren zitten. En dat terrasje vinden we achter S-Bahnhof Savignyplatz. In het smalle straatje kijken we naar de voorbijgangers en komen lekker tot rust.
En zo wordt het toch weer flink laat voor we terug zijn bij het hotel. Half Berlijn hebben we vandaag doorkruist en we besluiten dat we even genoeg stad hebben gezien en hoe interessant Berlijn ook is, morgen gaan we richting Polen!