Langs
de kust naar Sagres
| Na de voorafgaande rustdag willen we wel weer eens actief gaan doen en wat zien. Doel van de reis vandaag is Sagres, het meest zuidwestelijke puntje van Portugal. Door zoveel mogelijk kleine weggetjes te nemen, zo dicht mogelijk langs de kust, krijgen we prachtige zeegezichten te zien. En het is wonderbaarlijk om te merken dat mensen zo naar elkaar toetrekken dat ze liever met z'n allen op een groot strand samen opeengepakt gaan zitten dan te genieten van de rust van al die kleine verborgen strandjes. Blijkbaar is de massa nog steeds een kuddedier... Maar daar hebben we uiteraard geen foto's van genomen. | ||
| Achteraf denken we trouwens heel vaak: waarom hebben we in een bepaalde streek of op een bepaalde dag eigenlijk geen foto's genomen. Dat geldt ook voor al die kleine dorpjes waar we deze dag doorheen komen. Pittoreske dorpjes die liggen te glimmen in de zon, waar je doorheen rijdt en waar je van geniet, maar waarvan de sfeer gewoon niet op foto is vast te leggen. Ons advies is dus gewoon: ga er zelf eens heen! | ||
| Bij Sagres aangekomen zien we een vrijwel leeg strand, maar dat zal vooral komen doordat er geen zand is, maar alleen rotsen en keien. | 
|
|
|
Sagres, de vuurtoren, de kliffen en de zee eromheen zijn wel weer fotogeniek genoeg om vast te leggen. Deze foto's tonen de plek in al z'n rust, bijna meditatief, maar in werkelijkheid lopen er toch heel wat toeristen rond. Wij laten ons er niet door storen en genieten volop. | 
|
| Achter de vuurtoren staat een fort waar je gewoon naar binnen kunt wandelen. Hier stond vroeger de oude zeevaartschool waar vele ontdekkingsreizen begonnen, als was het maar in de fantasie van de studenten. Vanaf de kantelen heb je een prachtig uitzicht op de woeste zee en de uitgesleten rotsen. | ||
| En op het einde van de dag moet er natuurlijk weer gegeten en gedronken worden en Lies is al helemaal verslaafd aan het Portugese ijs. Veel beter dan het onze, zo luidt haar deskundige mening. | 
|
|
