Gelukkig voelt Lies zich vandaag al weer een stuk opgeknapt,
op een heleboel jeuk na. En vellen die los komen te hangen. Tot het einde
van de vakantie doen we niets anders dan velletjes plukken, in het begin
hele lappen. Na een uitgebreid ontbijt gaan we eerst eens door Albufeira
wandelen. Vanaf de oude haven (linksonder) langs het strand kilometers naar
het nieuwe gedeelte.
Kilometers door de brandende hitte, maar gelukkig zijn
er her en der wel wat verkoelende terrasjes. En dat is ook wel nodig bij
deze hitte. Behalve dat ene stuk door de stad waar we ons van boomschaduw
naar boomschaduw voortbewegen tegen de heuvel omhoog.
Een wandeling van een kilometer wordt zo bijna een marteling,
zeker bergop. Zonder terrasjes, dus wanneer we boven aangekomen eindelijk
een tegenkomen nemen we het ene na het andere drankje.
Te heet om wat dan ook te doen, dus toch nog maar even naar
het strand? We durven nauwelijks, maar Lies hakt de knoop door: 1 uurtje
dan; maar het worden er 2, misschien wel 3; de echte zonnesteek is duidelijk
over en we beginnen steeds meer te wennen aan het idee dat een middagje
op het strand toch best wel lekker en ontspannend was. Daarna weer wat rust
bij de tent.
We komen echt helemaal tot rust, wat na alle lange afstanden
per auto en door de steden per voet ook wel eens verademend is. 's Avonds
gaan we uitgebreid uit eten met Enrique en Monique en ze laten ons Albufeira
by night zien.