's Ochtends hebben we een afspraak met Monique die ons een
paar leuke plekjes rond Albufeira laat zien. Vooral in het begin vinden
we het nogal verwarrend omdat overal gebouwd wordt en soms denk je al kilometers
buiten de plaats te zijn terwijl later blijkt dat je in de een of andere
nieuwe wijk verzeild bent geraakt.
We gaan eerst naar haar huis en bekijken het van binnen.
Na een korte rondrit rijden we naar de souvenirwinkel waar ze werkt (meer
dan 40 uur per week werken voor weinig geld. Maar daardoor is Portugal
ook nog steeds goedkoop voor toeristen!).
Monique moet weer aan het werk en wij gaan eerst even terug
naar de camping om even uit te rusten. Als we maar in de schaduw blijven,
dan is het wel goed te doen. Maar in de zon is het bloedheet en af en toe
moeten we even wat water over ons heen gooien om weer wat bij te komen.
Maar na onze rustpauze stappen we weer in de auto en maken
een lange rondrit door de omgeving. Hierna besluiten we het de rest van
de dag (met een temperatuur van rond de 40°) rustig aan te doen en wat
op het strand te gaan liggen. We zijn helemaal geen strandmensen maar met
deze temperaturen heb je niet veel keus.
Monique heeft ons een prachtig en heel rustig strandje
getoond en daar gaan we... En daar liggen we, uur na uur na uur. Tuurlijk
kunnen we wel tegen de zon...
Lies is helemaal rood verbrand en 's avonds op een terrasje
op de camping begint ze flink te rillen: zonnesteek, onmiskenbaar. Het wordt
voor haar een zware nacht met een uiterst pijnlijke huid, misselijkheid
en koorts.