Home -> Schotland -> Reisverslag 2001 -> Woensdag 19 september

Door de Wester Ross

Na een stevig ontbijt (veel eieren, koffie en thee) gaan we op pad. We hebben een klein beetje een planning gemaakt door op de kaart overal kruizen te zetten bij plekken waar we per sé naar toe willen. Vandaag een 'korte' rit: De Wester Ross door, ten noordwesten van Beauly.
	Na zo'n 50 kilometer komen we eerst bij Rogie Falls, vlak voor Loch Garve. Vanaf de parkeerplaats maken we een prachtige wandeling door het oude bos. De watervallen zelf zijn niet heel spektakulair, maar met de omgeving eromheen is het een prachtige plaats om te wandelen.
In de buurt van Loch Glascarnoch moeten we even het landschap fotograferen, de eerste van vele foto's. De Hooglanden zijn vrij kaal (door ontbossing en begrazing door schapen gedurende eeuwen), maar het landschap heeft ook iets lieflijks met al die glooiïngen en vooral de luchten. De kleuren van het land zijn nooit gelijk door het soort licht dat er op valt en ook met somber weer is Schotland prachtig om te zien en doorheen te reizen.
	Op een parkeerplaats kunnen we het fototoestel uitwisselen met andere toeristen en zo eens een foto krijgen waar we allebei op staan. Tja, en dan moet ook dat autootje van ons maar even op de foto; vooruit dan maar...
	Vlak voor Braemore is de Corrieshalloch Gorge, nog zo'n kruisje op onze kaart. De waterval (falls of Measach) is 54 meter hoog en het rivierdalletje wordt ineens een indrukwekkende kloof. Er is een hangbrug over de kloof en het is een belevenis om er over heen te lopen. Niet meer dan 5 mensen tegelijk, zo staat op het bordje voor de brug!
	Wanneer je hier in de buurt bent, moet je zeker even gaan kijken. Het is maar een kort eindje lopen vanaf de weg en zeker de moeite waard! Ook kun je er langere wandeltochten maken.
	Ook is er een observatie-platform vanwaar je de waterval mooi kunt zien. Het hangt wat eng boven de afgrond maar zelfs Lies durft erop!
Bij Braemore Junction slaan we linksaf, in de richting van de westkust en de baai Little Loch Broom. We hebben wat geëxperimenteerd met het maken van panorama's, maar dat gaat ons nog niet zo goed af en die tonen we dus maar niet. Gelukkig hebben we genoeg 'enkele' foto's die Schotland ook mooi doen uitkomen.
En al gauw komen we de onvermijdelijke loslopende schapen tegen op en langs de weg. Hier en daar kom je wel 'cattle grids' (vee-roosters) tegen op de weg, maar de schapen zitten echt overal. Hoe de boeren ze uit elkaar houden weten we niet; sommigen hebben wel een kleurtje op de rug, anderen weer niet. De drijfhonden moeten in ieder geval wel heel goed zijn om de schapen in de uitgestrekte gebieden bij elkaar te krijgen.
Het landschap is zowel woest, kaal en leeg als heel erg lieflijk. De zachtgroene glans die over de heuvels ligt en de mooie blauwe zee: plaatjes voor in een film!
	Aan de westkust ligt Inverewe, met de Inverewe Gardens. Het klimaat is hier verrassend zacht, dankzij de warme golfstroom die warm water uit Mexico meevoert. Eind 19e eeuw maakte Osgood Mackenzie hiervan gebruik door er een botanische tuin aan te leggen met planten van over de hele wereld. Aan de randen staan stevige struiken en bomen om binnenin de meer kwetsbare planten te beschermen.
	We denken er even snel doorheen te lopen, maar al snel zijn we hopeloos verdwaald. De tuinen blijken veel groter dan we verwachten en bieden hier en daar verrassend mooie uitzichten over zee, en soms waan je je in een tropische jungle.
Uiteraard moet Teije ook nog even een single track road op, een eenbaansweggetje met pp'tjes zoals we ze zijn gaan noemen: de Passing Places. Inheemsen storen zich er nog wel eens aan hoe toeristen eroverheen rijden: veel te langzaam. Laat achterop komend verkeer dus passeren bij een pp'tje en wanneer er een auto van de andere kant komt, probeer dan in te schatten tot welk pp'tje je kunt komen en stop niet direkt. En nooit vergeten je hand op te steken wanneer de tegenligger passeert, om te groeten of te bedanken! Een tegenliger die dat niet doet is of een toerist of een Engelsman, maar zeker geen Schot!
	Bij Poolewe steken we de rivier over die in Loch Maree uitkomt, een langgerekt meer vol eilandjes. Voor wandelaars (wat wij toen net even niet waren) is dit een prachtig gebied om lange tochten te maken.
Na Loch Maree kom je in de Glen Docharty, een smal toelopend dal met (alweer) prachtige uitzichten. Hiernaast een foto vanuit de Glen richting Loch Maree.
Het is een stevige eerste dag geweest en de pub lokt. Genietend van het landschap reden we terug naar Beauly. We hadden er al een beetje een gewoonte van gemaakt vorig jaar: eventjes in de pub, dan naar de kamer, wat koffie zetten met wat cake (de maaltijd), Teije in de zitkamer met een boek erbij en dan tegen een uur of 9, 10 weer naar beneden naar de pub, de lokale stamkroeg. Stukken minder luxe dan een restaurant of ander hotel, maar heel wat gezelliger en leuker! Ook vanavond treffen we weer een aantal oude bekenden en we vervelen ons geen minuut.