Eindelijk, we kunnen weer terug naar Schotland. Tijdens onze
3-weekse reis in 2000 hebben we ons hart verloren aan Schotland en we besloten
om, indien mogelijk, in ieder geval ieder jaar minimaal een weekje te gaan.
Vergeleken met Nederland is het wel duur, dus hebben we er een aparte spaarpot
voor. Dit keer niet met de boot (zonde van de tijd), maar dankzij Easyjet
voor nog geen 300,- (€ 136) met het vliegtuig (voor 2 retourtickets).
Lies begint al te wennen aan Schiphol, dus dit keer een relaxed
kopje koffie. Ze weet dan nog niet dat we er 2 maanden later alweer zullen
zitten (naar Barcelona). En ook dit keer is ze weer niet opgepakt wegens
smokkel. Voor Cathy, de eigenares van het hotel waar we heengaan, heeft
ze een palmboompje uit Cyprus meegenomen, verstopt in een blik.
We zijn rond 4 uur 's middags op het vliegveld van Edinburgh
waar we een auto hebben gehuurd. Maar voordat we die auto eindelijk krijgen,
zijn we een uur verder. Een Amerikaan voor ons vindt het leuk om onnodig
pietluttig te doen over zijn reservering en houdt het enige personeelslid
3 kwartier aan de praat.
Wanneer wij aan de beurt zijn, blijkt onze auto ietsje
kleiner uit te vallen dan gepland: een fiat cincequento (o.i.d.) die wel
heel piepklein is. In Nederland zou ik me er niet in durven vertonen.
Maar goed, wij doen niet pietluttig en vertrekken direkt richting Highlands,
over de Forth Road Bridge. Het bierviltje links zegt voldoende hoe we
ons voelen wanneer we weer rondrijden!
Na Perth komen we op de A9 terecht die ons langzamerhand de
bergen (heuvels) invoert. We zijn op weg naar Beauly, ten westen van Inverness,
waar we voor een hele week een kamer hebben gereserveerd in het Caledonian
Hotel, waar we ons vorig jaar zo thuis voelden. Van daaruit willen we lange
ritten door de Hooglanden maken.
We zien steeds meer plekjes die we herkennen en we voelen
ons volkomen thuis. Soms heb je dat zo met landen en wij voelen ons op de
meeste plekken wel thuis, als we maar op reis zijn! Maar Schotland heeft
voor ons toch iets extra's.
Tegen 8 uur arriveren we in Beauly en worden we hartelijk onthaald door
de eigenaren, Iain en Cathy. Na een korte rustperiode op onze kamer (dezelfde
als vorig jaar, met een aparte zitkamer!) dalen we af naar de pub om bij
te praten met hen en de lokale beroemdheden die de pub als stamkroeg hebben.
Je moet even wennen aan de tongvallen die de mensen gebruiken,
maar wanneer dat lukt kom je erachter dat de gesprekken variëren
van dronkenmanspraat tot boeiende konversaties over van alles en nog
wat. Ze zijn wat verlegen tegenover toeristen soms, die Schotten, dus
je moet af en toe zelf het initiatief nemen. Wij houden van de Schotten...
Heel tevreden vallen we die nacht in slaap.