Home -> Groot Britannië -> Londen -> Reisverslag 2001 -> Woensdag 26 december

2e kerstdag in Londen: London Dungeon & Mdm. Tussaud

	Woensdag zijn we alweer vroeg uit de veren en buiten schijnt een fel zonnetje. Dat er ook weer openbaar vervoer beschikbaar is, maakt ons humeur helemaal goed. Allereerst gaan we op weg naar Madame Tussaud. De reisgidsen beweren dat dat we vroeg aanwezig dienen te zijn, maar voor 10 uur staat er al een rij van een halve kilometer en we besluiten laat in de middag terug te komen.
	Langzamerhand gaan we richting Buckingham Palace omdat we dat toch even van buiten willen zien en we zijn helemaal verrast dat er een flinke menigte staat. Heel toevallig zijn we precies op tijd voor de wisseling van de wacht, terwijl we al hadden besloten daar geen moeite voor te doen. Rond het Queen Victoria Memorial staat het binnen een mum van tijd zwart van de mensen, maar wij kunnen nog gemakkelijk een plaatsje vinden.
	Het ritueel van het wisselen van de wacht neemt ruim 40 minuten in beslag en je vraagt je af wat er bij die soldaten door het hoofd gaat. Het eenmalig ernaar kijken wordt na een kwartiertje al vervelend dus hoe moet het zijn wanneer je het iedere dag moet doen?
	Vanaf Buckingham Palace lopen we dan richting Kensington en Hyde Park om naar het gebouw van Harrods te kijken. Onderweg komen we daarbij heel aardige huisjes tegen, zoals links een tot hotel verbouwde kerk in Kensington en allerlei leuke pleintjes. Harrods is een begrip in Londen, maar helaas voor ons gesloten en ook de dagen erop zodat we wel kunnen vergeten een kijkje binnen te nemen. Aan de etalages alleen al is echter te zien hoe luxueus het binnen moet zijn. En het gebouw is groot, heel groot. Je hebt een kwartier nodig om er buitenlangs omheen te lopen.
Na een korte lunchpauze in één van de gezellige tearooms (die vandaag wel allemaal open zijn) lopen we via het Victoria & Albert museum (foto rechts) richting metro en gaan we op weg naar de London Dungeon.
	In de London Dungeon worden we meegevoerd naar de middeleeuwen van Engeland en Londen. De romantiek van de middeleeuwen verdwijnt hier als sneeuw voor de zon. Je ziet de mensen leven in krotten, wegrotten in gevangenissen en bungelen aan een koord. We zijn net binnen of Lies besluit ook Teije de kop maar af te hakken. Een werkelijk griezelige plek...
	Het museum biedt een griezelige blik op de late middeleeuwen waarin pest en dood overheersen en mensen alles doen om daaraan te ontkomen. Voor de armen een onmogelijke opgave. De middeleeuwen zijn alleen een romantische periode voor de rijken en de machtigen.
Wanneer je de meest gruwelijke dingen hebt gezien en denkt aan het einde van het museum te zijn, kom je in de rechtzaal terecht met een groep andere onnozele toeristen. Helaas, we worden van hekserij beschuldigd en uiteindelijk ter dood veroordeeld. De rechter is ons echter genadig en we hoeven niet te branden. Een kogelschot zal het worden. En dan volgt er in een bootje een fantastische tocht door de onderwereld: we worden gefusilleerd en drijven over de dodenrivier, de riolen van Londen.
Vooral dit tochtje maakt het museum tot een 'must'. Met zeer veel oog voor detail wordt hier getoond hoe ellendig het leven voor het grootste deel van de bevolking geweest moet zijn. De romantiek van kastelen, ridders en jonkvrouwen was maar voor een heel klein groepje weggelegd. Op de foto rechts staan een aantal van de overtredingen waar de doodstraf op stond, vergrijpen die je als arme sloeber al snel zou begaan...
De tijd is voorbij gevlogen en we snellen ons per metro richting Madame Tussaud om nogmaals te proberen binnen te komen. De metro's rijden niet op schema want er zijn wat veiligheidsproblemen. De NS staat niet alleen, zo denken we maar. En zo duurt het ruim een uur vooraleer we weer bij Mdm. Tussaud zijn. Ditmaal is de rij beduidend korter, hooguit 50 meter (4 rijen).
	Madame Tussaud blijkt maar een klein vrouwtje te zijn (links), maar wat ze tot stand heeft gebracht was en is fantastisch: de beelden zijn niet van echt te onderscheiden. Teije gaat direkt met één van zijn helden, captain Picard (rechts) op de foto; alleen jammer dat hij niet in Startrek uniform is.
	Lies met Jerry Springer: ja, hij is het echt en in welk schandaal Lies verzeild is geraakt, dat willen jullie niet weten...
	En zo zijn er nog wel meer helden van ons te zien. Links Sean Connery, rechts Robin Williams. Er staan ruim 400 levensechte wassen beelden en vooral bij een aantal politie-agenten vroegen we ons af of ze nou echt zijn of niet. Maar wanneer ze na een volle minuut nog niet met de ogen geknipperd hebben, gaan we er maar van uit dat het ook hier om levensechte imitaties gaat.
Ook de koninklijke familie (van Richard Leeuwenhart en John I tot de huidige familie) ontbreekt niet. En ook hier volgt als afsluiting nog een fantastische rit, de 'Spirit of London', waarbij je in een model van een taxi door 400 jaar Londense geschiedenis wordt gevoerd. Zeer de moeite waard.
Het is donker wanneer we eindelijk buitenkomen en we duiken direkt een eettentje binnen. Wat een honger kun je krijgen ondanks al die afschuwelijke taferelen die we hebben gezien. Richting hotel vinden we nog een leuk ander café vlakbij Russell Square en daar likken we onze financiële wonden: 70 pond voor het bezichtigen van 2 musea, dat is ƒ 247,- oftewel € 112. En dan hebben we nog geen drankje meegerekend. Londen is niet alleen duur om te verblijven; wanneer je iets wilt bezichtigen, gaan de kosten met grote sprongen omhoog! Maar goed, vandaag is de moeite waard geweest en het geld zouden we anders ook wel ergens aan kwijt zijn geraakt...