Deze laatste hele dag wilden we grotendeels doorbrengen in
Parc Güell. Afgelopen zomer hadden we er al rondgelopen en wij vinden
dit het mooiste park van de hele stad. De Sagrada Familia is een meesterwerk
van Gaudi wat imposantheid betreft; dit park is een 'natuurlijk' meesterwerk.
Natuur en kunst zijn prachtig met elkaar vervlochten en geven een rust die
zelfs de toeristen bijna niet kunnen verstoren. Net deze dag was het enigszins
bewolkt en iets koeler dan de voorafgaande dagen, 15°C i.p.v. de 17
á 18 waar we aan gewend waren.
De weg erheen is al een belevenis op zich: roltrappen
in de buitenlucht tussen de woonwijken door. Onze benen waren allang blij
toe...
Vanaf het park op de berg Muntanya Pelada in de wijk La Salut
hebben we een prachtig uitzicht op de stad en bijna overal vandaan zien
we de Sagrada Familia, het andere meesterwerk van Gaudi.
Het weer lijkt even te verbeteren wanneer we door de
tuinen lopen en de jas kan uit. Maar dat zou niet zo lang meer duren,
want het voelt toch wel wat kil aan wanneer de zon weer verdwijnt.
Op weg naar het huisje in het park waar Gaudi vanaf
1906 tot aan zijn dood woonde zien we een hondje die verbeten een kat
achterna zit tot deze de boom in vlucht. Rechts een portret van Gaudi
in zijn oude huis dat nu een museum is.
De paden door het park zijn gaan allemaal een beetje
op in het landschap en ook deze zuilengalerijen lijken bijna een bijzonder
natuurverschijnsel.
In het park zou ooit een villawijk komen te staan met
huizen door Gaudi ontworpen. Wegens financiële problemen is het project
nooit voltooid.
Rechts zijn de twee huisjes te zien die wel zijn gebouwd,
typische Gaudi-sprookjeshuizen. Hier staat ook een grote zuilentempel
(een betere benaming weten we niet) en de hagedis links is de overlaat
van het waterreservoir dat zich eronder bevindt.
Onze voeten doen zeer, onze beenspieren willen niet meer,
dus is het weer tijd voor een lange pauze. Toch genieten we volop van dit
mooie park. Hier bij het centrale plein zien we dat het best druk is, maar
door de grootte van het park merk je dat op de meeste plekken niet zo.
Terug in het centrum bezoeken we de kathedraal. In de kloostergang
staan sinaasappelbomen, mispels en palmen plus nog eens 13 luidruchtige
ganzen die staan voor de leeftijd van de heilige St. Eulalia toen zij de
marteldood stierf. Aan haar is de kathedraal ook gewijd (gesticht in de
13e eeuw; gevel is uit de 19e eeuw). We waren er de eerste avond al verzeild
geraakt, in de open binnenplaats met de ganzen, maar hadden toen nog niet
door dat we in de kathedraal waren. Het licht is te slecht om goede foto's
te maken, dus hier een foto die we afgelopen zomer hebben gemaakt.
Tijdens een hapje erna worden we nog even onaangenaam verrast.
Een biljet van 2000 pesetas wil men in het restaurant niet aannemen omdat
deze vals zou zijn. Het biljet is een beetje viezig, maar komt rechtstreeks
uit de geldautomaat. Een winkelier heeft er gelukkig geen moeite mee. Dat
wordt nog wat wanneer je met nederlandse Euro's in Spanje gaat betalen.
In Zuid-Spanje en Portugal zijn veel mooie binnenplaatsen
bij huizen te zien; in Barcelona zien we wat minder, misschien omdat huizen
er meer afgesloten zijn. We hebben er toch nog een paar gevonden. Hier
een binnenplaatsje overdag en 's avonds.
Ons hotel is de moeite van het fotograferen eigenlijk
niet waard, maar het moet toch maar even. Het uitzicht op de oude haven
vanuit onze kamer is echter wel mooi.
We maken een laatste lange stadswandeling over de Ramblas
en door de smalle straatjes van de oude stad met z'n vele kleurrijke winkeltjes
om afscheid van Barcelona te nemen. Hier en daar duiken we een cafeetje
in voor een hapje en een drankje. Barcelona is echt een paradijs om wat
rond te slenteren.