Vandaag trekken we weer naar het noorden: via de drukke buitenwijken
van Glasgow (een stad die ons niet zo aantrekt) naar de oostkant van Loch
Lomond, het grootste zoetwatermeer van Schotland.
Volgens de reisgids is de oostkant van het meer (een single
track road) vrij rustig, maar er blijkt 1 lange file te staan van dagjesmensen
die van het mooie weer willen genieten. De laatste dagen is het weer steeds
beter geworden en vandaag is het behoorlijk heet zelfs. We rijden tot het
einde van de weg, keren daar moeizaam en zijn blij wanneer we de gewone
weg weer bereiken.
Op de kaart hebben we een plaatsje zien liggen dat Rest And Be Thankful
heette, dus daar moeten we gewoon even naar toe. Wanneer je de weg door
Glen Croe en Glen Kinglas zou moeten lopen of fietsen heb je die rust wel
nodig. Het blijkt dat het laagste deel van de pas zo genoemd wordt. Verder
gaan we het schiereiland Cowal op en volgen we de oevers van Loch Coil dat
in open verbinding met de zee staat.
Weer een dag met prachtige uitzichten en wonderschone natuur
en alweer nauwelijks foto's. We kunnen er achteraf gewoon niet bij, maar
toen interesseerde ons dat minder. Iedereen zal moeten wachten tot onze
reizen ons daar nogmaals langsvoeren.
's Avonds komen we voor de tweede maal aan in Strathyre en
het Ben Sheann-hotel van Terry en Lorna, waar we ook onze eerste nacht in
Schotland hebben doorgebracht. We worden weer hartelijk ontvangen en de
aardappelsoep smaakt nog steeds heerlijk.