Reisverhaal Zwitserland najaar 2000, Zermatt, het ondergrondse meer van St. Leonard

Naar, Zermatt, het ondergrondse meer van St. Leonard

Vandaag gaan we dan eindelijk echt de bergen in. Al vroeg zitten we in de auto op weg naar Täsch, helemaal onder in het Mattertal, dat je vanuit Visp bereikt. In Täsch parkeren we de auto en kopen een treinkaartje voor de rit naar Zermatt. Hoewel daar geen auto's heen mogen, loopt er wel een verharde weg heen.
	Maar die weg is alleen voor het bouwverkeer bedoeld om het steeds verder uitpuilende dorp van materiaal te voorzien om nieuwe hotels te bouwen.
Het treintje steunt en kreunt over de bergen en het is jammer dat veel stukken zijn dichtgebouwd zodat je niet naar die steile afgronden kunt kijken (oh, daar is Lies het niet mee eens...). Na zo'n 20 minuten bereiken we Zermatt waar de zon volop schijnt en de temperatuur tot boven de 20° oploopt. Al gauw moet de trui uit en lopen we te zweten. Heerlijk!
Het dorp is de afgelopen 20 jaar (zo lang geleden is Teije hier wel eens geweest) flink uit de kluiten gegroeid en nog steeds wordt er overal gebouwd. Het duurt dan ook ruim een halfuur lopen voordat we eindelijk zicht krijgen op de Matterhorn, naast de Eiger wel de belangrijkste bergtop van Zwitserland.
	We lopen en lopen en lijken maar niet dichterbij te komen. En hoewel de stoeltjeslift hier wel werkt, besluiten we die toch niet te nemen (tussen haakjes: Lies heeft er wat angst voor, maar dat komt nog wel goed!)
Het plaatje hiernaast is dan ook geen foto van ons, maar gepikt van het internet. Zo dichtbij zijn we dus niet gekomen, maar we hebben wel prachtige wandelingen in de omgeving gemaakt.
In de loop van de middag moeten we steeds meer lagen kleren uittrekken en we belanden tenslotte nogal dorstig op een terrasje, vanwaar we een prachtig uitzicht op de Matterhorn met z'n piramide-achtige vorm hebben. De rust wordt echter behoorlijk verstoord door de bulldozers die af en aan rijden om stenen en dikke gletsjerkeien te verslepen.
Aan het einde van de middag zijn we net op tijd in St. Leonard om daar de grotten te bekijken. Het is er helaas moeilijk om goede foto's te maken, maar wie in de buurt is moet hier zeker een bezoek brengen: het is een prachtige en lange grot. Na een korte wandeling stap je in een boot voor een tocht van een half uur over het ondergrondse meer, zeker de moeite waard. Het was voor ons een mooi besluit van dit korte bezoek aan Zwitserland.
	De zon is net dalende wanneer wij weer terugkomen bij ons appartement. Hiernaast aan beide kanten een foto van het appartement aan de voorkant (balkon-kant). Heel in de verte kun je één van ons beide zien staan als klein stipje.
	Vanaf ons balkon hebben we een prachtig uitzicht op de vallei en de zon die langzamerhand achter de bergen verdwijnt. De afgelopen dagen waren we steeds te laat om dit mee te maken.
	We hebben nog net even tijd om zelf in het zonnetje te gaan zitten. Na het invallen van de schemer wordt het al snel bijzonder koud en vluchten we naar binnen.
We hebben niet veel verteld over alle prachtige routes die we vandaag hebben genomen, maar geloof ons, het is de moeite waard om hier rond te rijden. Wij hebben in ieder geval net zoveel van de autotocht genoten als van het bezoek aan Zermatt en de grotten van St. Leonard. Maar het is gewoon onbeschrijflijk zonder al te poëtisch te worden...