Reisverhaal Zwitserland najaar 2000, een mislukte poging het Rhônedal uit te komen

Een mislukte poging het Rhônedal uit te komen

Het plan voor vandaag is simpel: een waarschijnlijk lange autorit, het Rhônedal uit bij de Grimselpas en dan misschien even Italië in- en uitwippen. En dat zoveel mogelijk via kleine weggetjes en zijdalen.
Het begint gemakkelijk, via Sion (foto rechts) nemen we eerst de hellingen aan de noordkant van het dal omhoog richting Anzere. De wegen zijn goed en we hebben prachtig zicht op de bergen aan de overkant van het dal.
	Sion ligt op de bodem van het Rhônedal maar het kasteel ligt op de noordelijke helling. Veel toeristen komen we niet tegen, terwijl het hier 's zomers toch behoorlijk druk kan zijn. En in de winter natuurlijk wanneer het wintersportseizoen weer begint.
	Vanaf Anzere, ook zo'n toeristen-complex, rijden we door naar Montana en vandaar weer buigen we af richting Sierre, een hele mooie weg.
	Vanaf Sierre nemen we de secundaire weg naar Leuk en een eindje het dal in, richting Leukerbad; de wolken trekken toch weer wat voor de zon langs en dan ziet het landschap er af en toe angstaanjagend uit.
	Uiteindelijk zijn we een eind voorbij Brig wanneer we ineens niet meer verder kunnen: door een ongeluk is een tunnel afgesloten en dat kan de hele dag nog wel duren. En aangezien de Simplonpas ook nog steeds dicht zit, kunnen we Italië niet bereiken. Dus rijden we diverse zijdalen in, zoals het Saastal, het dal dat leidt naar Saas Fee. Hiernaast één van de vele watervallen.
	Na dit dal, met af en toe ijzingwekkende steile stukjes, gaan we weer terug naar het Rhônedal en aan de noordkant het Lötschental in. Bij Guppenstein kom je langs een stationnetje vanwaar de autotrein naar Bern gaat, de Alpen over. Wij rijden door naar het einde van het dal, bij Fafleralp op ruim 1700 meter hoogte.
Het Lötschental vinden we toch wel één van de mooiste dalen, hoewel we daarna (aan de zuidkant) ook nog eens de Val d'Anniviers inrijden (vanuit Sierre). Op de kaart lijkt het niet zo lang, maar al met al zijn we nog ruim 2 uur bezig om dit fantastische dal in en weer uit te rijden.
Uiteindelijk hebben we zo toch nog een paar honderd kilometer Zwitserland gezien en we besluiten de dag met een maaltijd in Haute Nendaz, een zeer toeristisch dorp dat nu behoorlijk uitgestorven is. Aan de overweldigende hotels te zien maakt het niet veel uit of je hier of op Mallorca zit. Niets voor ons, al die toeristen op een kluitje, dus we zoeken een wat kleiner hotelletje op.
	's Avonds wordt het snel frisser en de verwarming moet aan, maar daarna is het uiterst aangenaam in ons appartement met een bak koffie en een biertje erbij.
Al met al is het een mooie dag geweest waarin we weer veel gezien hebben en langs spannende weggetjes hebben gereden. We kunnen niet genoeg van de bergen krijgen, het majestueuze van het landschap spreekt ons iedere keer weer aan. We vallen dan ook heel tevreden in slaap.