Wanneer we 's ochtends (laat, heel laat...) wakker worden
en we de gordijnen opentrekken zien we alleen maar mist, de lucht is potdicht.
Een laaghangende wolk heeft ons volledig omringd. In eerste instantie zien
we zelfs de huisjes vlak voor ons niet; maar na een minuut of 3 trekt de
mist ineens en heel snel op.
Nog geen 10 minuten later hebben we al weer zicht over het
hele dal in de diepte. Zulke snelle wisselingen zie je wel vaker in de bergen,
vooral op zo'n hoogte, maar we zijn er toch door verrast en waren al even
bang dat het een zwaar bewolkte dag zou gaan worden.
We rijden eerst de bijna 15 kilometer lange weg vol haarspeldbochten
naar beneden tot we in Sion zijn en we kijken wat rond in Sion en omliggende
dorpen, maar er valt weinig te beleven. Geen wonder, het is zondag en we
zitten precies tussen het zomer- en winterseizoen in, dus nemen de Zwitsers
ook even pauze. Maar met het lekkere weer (ca. 20°C) zouden we best
even op een terrasje willen zitten.
Na een korte rondrit keren we dan ook terug naar Veysonnaz
om een uitgebreide wandeling langs de smalle paadjes en stroompjes in de
buurt te maken. Het gebied staat vol appartementen die te huur zijn en hoewel
ze allemaal erg gelijkvormig zijn passen ze heel mooi in het landschap.
Na een paar uur wandelen, klimmen en klauteren komen
we redelijk uitgeput weer terug in ons appartement. We hebben nog even
gehoopt dat de skilift zou werken, maar die gaat in november of december
pas weer van start.
Wij zijn allebei fervente lezers en ook dit keer hebben
we (nog net op tijd) voldoende boeken bij ons, dus na het invallen van
de duisternis (tegen 7 uur) laten we ons op de bank vallen met koffie,
een biertje en onze boeken. Vervelen doen wij ons nooit, zeker niet wanneer
we op vakantie zijn! Af en toe stappen we even het balkon op om de sterrenhemel
te bekijken en het fel verlichte dal in de diepte.